Lekker in het zonnetje in Park Brakkenstein. foto: Francine Wildenborg/De Gelderlander
Kinderen vermaken zich in tipi-tenten. foto: Francine Wildenborg/De Gelderlander
Een waterpijp roken. foto: Francine Wildenborg/De Gelderlander
Winkelen: van kleding tot sierraden. foto: Francine Wildenborg/De Gelderlander
1/4
NIJMEGEn - Een weldadige aanval van uitersten. De Music Meeting is het ook anno 2010. In volle glorie. Drie dagen lang, in een zonovergoten dan wel sfeervol verlicht Park Brakkenstein in Nijmegen.
Veel jeugd is er op de 26e editie van de sfeerrijke Music Meeting. En er zijn
senioren. Zoals Christian Vander, al veertig jaar drummer van Magma. Die
band opent zaterdag het festival zwak. De Fransen brengen sektarische
progrock en autistische jazzrock met esoterische zang. Te hoogdravend en
afstandelijk. Ook tegenvallend: Still black, still proud - an African
tribute to James Brown. Het project van Browns saxofonist Pee Wee Ellis
maakt een te verbrokkelende indruk. Tijdens een revue met Afrobeat, funk en
soul komt slechts een enkele keer de geest van de godfather of soul uit de
fles.
De Mahotella Queens staan Ellis bij en zijn maandag de opwarmers voor hun
humoristische landgenoot Hugh Masekela, die de Music Meeting, een van de
beste ooit, afsluit met een spannende en swingende show. Zondag om 12.30 uur
zijn de Queens, zonder begeleiding, in de Hortus Arcadië. De botanische tuin
is twintig minuten het paradijs op aarde. 65, 66 en 68 jaar zijn ze, maar
wat een vitaliteit tonen deze vrouwen in een ontwapenend optreden vol vocale
pracht en praal en Zuid-Afrikaanse folklore. Dat aparte concertje is een
puik voorbeeld van de instelling van de MM-organisatie, die net als
Lowlands, heel goed begrijpt dat een festival meer is dan alleen maar wat
bandjes op een podium zetten. MM is een aangenaam amalgaam van interviews,
films, entourage en veel verschillende, vaak grenzenloze optredens.
De krenten: Roberto Fonseca (Cubajazz, met opzwepende interactie tussen
pianist Fonseca en drummer Ramsés Rodriguez), Les Triaboliques (grappige
Britten met blues, roots en zinderende subtiliteiten) en Occidental Brothers
Dance Band International (zonder zanger Samba Mapangala, met aanstekelijke
soukous), David Krakauer (vrijpostige klezmer) en Mercan Dede (tribal dance
met soms Emporium-sturm und drang).
De odyssee die MM is, heeft soms een onverwachte halteplaats. Zondag 23.32
uur. In de Kathedraal laten de snelle macho-entertainers van La Excelencia
geen middel onbeproefd om het volk plat te krijgen. Tot achter in de tent
danst het op de hete salsa uit New York. Buiten in het donker, voor het
verlaten podium De Haai, zitten twee percussionisten op de grond. Uitzinnig
wapperende handen. Jongeren die elkaar waarschijnlijk net kennen, staan om
hen heen. Zo'n zestig mensen sterk. Enkelen spelen op
percussie-instrumenten, eentje op een rode blokfluit. De rest klapt, lacht,
zingt en swingt. Een ultieme Music Meeting.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
