NIJMEGEN - De klant is koning bij café Samson, maar Frits Cleijne is altijd nog de keizer. Zo zit dat al 25 jaar in het aloude Samson – boven aan de Houtstraat. Een verhaal over gastheerschap, waar obers nog obers zijn.
Je moet geluk hebben. Of op tijd zijn. Want anders mis je de soep van Trudy.
Die is elke dag anders maar altijd fabuleus. Op zaterdagmiddag is het het
drukst bij Café Samson. De koffiedrinkers komen rond de middag. Die maken zo
tegen een uur of vier plaats voor de borrelaars. Ze zijn van alle
leeftijden, rangen en standen, goedgemutst, verwachtingsvol voor het vrije
weekend, er is scherts en goede luim. Dan is het spitsuur bij Café Samson.
Frits Cleijne, de immer aanwezige kastelein, heerst als een verlicht despoot
over dit paradijs van vrolijke schemering.
Dit is waar hij het
voor doet. Elke week weer, al vijfentwintig jaar. Hij overziet alles. Als
hij een biertje tapt, ziet hij uit zijn ooghoek dat de meneer achterin het
café met de sigaar tussen zijn lippen zijn aansteker niet kan vinden. Met
een oogbeweging stuurt hij Jesse, zijn ober, richting man. De lucifer vlamt
in een mum van tijd.
Frits begon als 21-jarige achter de bar bij de
peetvader aller horeca-peetvaders van de Nijmeegse horeca Gerard Samson. Die
kon hard zijn maar ook liefdevol. Hij leerde hem de kneepjes van het
horecavak.
Samson is een net café met bruin meubilair en kleedjes
op tafel, altijd glimmend gepoetste glazen. Elke dag vijf kranten, actuele
tijdschriften voor man en vrouw. De wijn is gekend goed. Frits schenkt of
tapt tachtig speciaalbieren. Frits Cleijn is kastelein, geen zakenman. Zijn
obers lopen strak in het zwart-wit, altijd. Voortreffelijk personeel; ze
kijken je aan als je binnenkomt, hebben voor iedereen een vriendelijk woord.
„Moet ook“, zegt de baas.
Echtgenote Trudy leest voor
haar plezier kookboeken, heeft er 750 van en daarom moet hij zijn
verzameling hotelboeken beperkt houden. Maar vraagt een klant een adviesje,
dan weet hij altijd wel iets, of het nu in Italië, Frankrijk of
onverschillig welk ander land is.
Vervelende klanten komen er
eigenlijk nooit bij Samson. De lastpakken die het toch wagen, kijkt hij weg.
Zijn regime, dat geen regime is, is bekend. ‘Doe maar gewoon, vermaak je en
wees gezellig, want dat zijn wij ook.’ Zoiets.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties













