Marjon van Geel (rechts) en Jeanne Baggen Foto: Gerard Verschooten
De Nijmeegse tandartsen Marjon van Geel en Jeanne Baggen vertrokken vrijdag 6 maart zwaar bepakt, met ieder vele tientallen kilo's tandheelkundige bagage, naar Nairobië (Kenia). Om het 25-jarig bestaan van tandartspraktijk ’t Weeshuis in Nijmegen te vieren gingen ze als Dental Volonteers voor de St. Joseph School in Mamba. In totaal werden acht vrouwen vanuit 't Weeshuis, opgenomen in een team van vijftien mensen, uitgezonden door Dutch Dental Care.
Vrijdag 13 maart
Judith en Marieke (en later Monique) onze monghygienstes hebben iedere ochtend 6 keer hun poetsinstructie en voorlichting gegeven in de klassen. Over het algemeen weten ze wel iets over de basale principes van een gezonde mond. Ze zijn gedisciplineerd en luisteren goed, ook zonder leerkracht. De afwezigheid van een aantal leerkrachten was op deze school de grootste frustratie, want door hen te bereiken kun je hen motiveren om het goede werk te vervolgen.
We hebben opvallend veel behandelingen gedaan. Tandsteen verwijderen maar ook veel meer vullingen dan we van te voren dachten. De kwaliteit van de zorg was goed, een compliment voor Bas, v/d DDC.
Vandaag was onze laatste werkdag. Enkel nog de laagste klassen, moet lukken?
Vrijdagavond is traditioneel het afscheids diner met alle Verkaart mensen. En morgen en overmorgen gaan we op safari in Tsavo East. We slapen in tenten en hebben 3 keer een gamedrive. We hopen de big five te zien. Olifanten, leeuwen, buffels, neushoorns en luipaarden. Daarnaast natuurlijk ook giraffen, nijlpaarden, enz.
De voltalige groep gaat mee (13). Na een week vormen we een hecht clubhe, er zijn geen ruzietjes of conflicten geweest. Erg gezellig.....
Na elke werkdag doken we met z'n alle de pool in. Al gauw hadden we (onderbroeken) lol. Zo noemde Moira de coordinatator van de weeshuizen het gekscherend. Zij adviseerde ons daarom haar "onderbroekenproject" te apodteren. Voor ieder kind 3 onderbroekjes a 0,50. Ook een idee....
Misschien zijn er onder de trouwe lezers van onze stukjes mensen die bepaalde projecten willen steunen. Voor tandheelkunde www.dutchdentalcare.nl
Voor overige Verkaart-projecten: www.verkaartdevelopmentteam.nl
Maandag in de namiddag gaan we weer naar ons eigen "weeshuis". Opmerkelijk is dat de cultuurschok bij aankomst, snel en goed door ons is opgevangen. Vooral bij Ingrid is dit mooie te zien en kan er ook veel over kwijt hoe dir voor haar voelt.
Al met al een geweldige ervaring voor ons team. Het heeft ons gebracht wat we ervan hoopten: goed en zinvol werk doen, maar ook teambuilding!!
Donderdag 12 maart
In ons hotel zitten verschillende medewerkers van de Verkaart groepen.
We hebben gesproken met mensen van verschillende initiatieven zoals het
albino-, homeopathie-, dispensories- (geensmiddelen), groen-, water- en
weeshuismeisjesprojecten. Tijdens onze excursie bleek bij de lokale
bevolking Verkaart een TOVERWOORD te zijn. Ze kennen allemaal het goede werk
wat deze groep vrijwilligers doet. We voelen ons trots dat we hierbij horen
Jeanne heeft al deze projecten bezocht en de Nederlandse vrouw die het
homeopathieproject leidt, heeft veel indruk op haar gemaakt. Het wordt
steeds lastiger een keuze te maken voor de giften, die we op ons feest
hebben ontvangen (6000 euro). Als we thuis komen, nemen we een beslissing en
gaan we proberen het bedrag te verdubbelen.
Vannacht heeft het eindelijk geregend. De droogte is een enorm
probleem in Kenia, met name de drinkwatervoorziening. Verkaart slaat pompen
en legt waterbassins aan.
One man can make the difference. Dinsdag trof Marjon bij de intake
kinderen van de eerste klas die duidelijke betere gebitten hadden dan de
anderen. De leraar was erbij. Ook dat was voor het eerst. Hij vertelde dat
hij goed voor zijn kinderen zorgde en ze altijd hun tanden liet poetsen. Hij
werd de hemel in geprezen en kreeg een rekenmachientje. Daarna bleef hij om
te tolken. Dit is voor ons de bevestiging dat we goed werk doen. Dat we als
groep dit soort mensen kunnen bereiken en onze kennis kunnern overdragen, is
geweldig.
We hebben vanmorgen een tropische bui meegemaakt. Het heeft zo hard
geregend dat onze chauffeur een clubje vrijwilligers moest vragen het busje
uit de modder te halen. Ze vroegen 1000 shilling. 10 euro, zei hij. Een
chauffeur verdient 300 shilling per dag. Hoeveel zou hij voor zichzelf
houden? Op deze manier gaat het in Kenia: niet gschoten, altijd mis.
Vandaag hebben we weer keihard gewerkt. Het spreekt zich rond, dus er
komen steeds meer dorpsbewoners naar de school.
Ps: geen internet vandaag
Woensdag 11 maart
Monique heeft een excursie via de lokale "beach boys"
georganiseers. We worden met vier van hen in een busje gepropt. Toch een
beetje spannend waar dit op uitloopt. Onderweg zien we het echte Kenia.
buiten de stadje zien we alleen maar lemenhuisjes, mensen slapen met hele
familie op de grond. Moeten kilometers ver lopen voor een waterpomp.
Onvoorstelbaar voor ons.
Ingrid wil iedereen helpen. Blijft maar uitdelen, er komt geen einde aan. Ze moet door ons echt geremd worden. Je kunt niet heel Afrika redden. Maar positief is: het went een beetje. Minder eng, minder cultuurschok.
Geweldig gesnorkeld nog nooit zo mooi koraal en tropische vissen
gezien. Judith zei: " het lijkt wel of ik in het aquarium van Burgers
Zoo zwem". Onderweg hebben we de vier beach boys uitgehoord over de
gebruiken en gewoonten van Kenia.
Zij denken bv dat bepaalde lichaamaamsdelen van albino's heilzaam zijn. En dat als er een kies in de bovenkaak wordt getrokken, je blind kunt worden.
Naast snorkelen was de lunch een hoogtepunt. De lunch bestond uit allerlei inheemse gerechten o.a. zeewier en krab.
Al met al voor 7 van de 8 "weeshuis meisje" een geweldige
dag.
Jeanne had een ander programma. Zij is met de mensen van DDC en Verkaart een dag op pad geweest. Morgen hierover meer. Morgen ook weer keihard werken. We hebben er zin in, ondanks alle "buikgriep en diaree perikelen"
Dinsdag 10 maart
Jeanne is met een groepje op bezoek geweest bij het meisjesweeshuis.
Een grote slaapzaal met lage afscheidinkjes, plankenbedden, matrasjes zonder
lakens. Een rokje en twee bloesjes, op te bergen in je eigen kist. Alles
zeer eenvoudig, geen privacy. 'Ons weeshuismeisje' had al de brieven van
jaren bewaard.
De Nederlandse stichting Verkaart heeft 69 scholen in Kenia. De weeshuizen vallen onder hun stichting, net als onze Dutch Dental Care Foundation.
Voor onze werkdag gaan we eerst even shoppen. Weer water, maar ook pakken vol maandverband voor onze meisjes.
Onderweg: Politiecontrole. Veel 'geslijm' over en weer en we mogen weer verder. Ze kijken altijd of er iets te halen valt. Corruptie alom?
De behandelingen vragen veel van onze flexibiliteit. Veel 'heilige koeien' binnen de tandheelkunde moeten noodgedwongen over boord gegooid of aangepast worden. Lastig voor je tandheelkundig geweten. Het vergt veel van je improvisatie -en aanpassingsvermogen!
Omdat we morgen een rustdag hebben vieren we vanavond de verjaardag van Marieke. We hebben hard gewerkt, liggen goed op schema, dus... We hebben wel een feestje verdiend
Maandag 9 maart
Na een korte pit-stop bij de lokale supermarkt (geen voetbalplaatjes
helaas) reden we zonder verkeerd te rijden naar Mamba.
Hanneke, Annelies, Annalisa waren de eerste die door buikproblemen getroffen waren, ze hebben zich goed door deze dag heen geslagen.
De organisatie van de school liet te wensen over. Veel te laat konden we aan de eerste leerlingen beginnen.
Vandaag gelukkig wel meer kinderen met gave gebitten.
We gaan steeds beter als team functioneren, deskundigheid en kwaliteiten beter benutten! Daardoor konden we veel meer kinderen zien dan gisteren.
Saskia, onze kaakchiruge, keek verbaasd op toen ze een kies zag die ze net getrokken had. Zat die vlieg er al op????
Deze dag was echt kicken voor ons, beter dan chocolade of sex!
Zondag 8 maart
Met 2 busjes volgepakt met tandheelkundige materialen, rijden we voor dag en dauw naar Mamba. Onderweg kijk je, je ogen uit, veel “coleur locale”. De klaslokalen waren klein en zonder verlichting. Alles zat onder een laag rood stof. Dat wordt bij aankomst eerst een uurtje poetsen. En onze mijnwerkerslampjes komen nu goed van pas?
Zo, de eerste werkdag zit erop. We hebben binnen anderhalf uur de mobiele tandartsenpost ingericht! Intake en vier units. ’s Ochtends hebben Judith en Marieke, de mondhygiënistes, voorlichting gegeven aan 130 kinderen. Per ongeluk had de teacher er 60 naar huis gestuurd.
Nadat we gewend waren aan de omgeving en de temperatuur, zag je iedereen steeds meer genieten. Om 17.30 uur waren we na een survivaltocht door de Keniaanse bush, weer in ons “luxe resort”. Om 19.00u. “debriefing”, eten drinken (weer cocktailtjes) lekker naar bed, want morgen zullen we er flink tegenaan moeten!
Zaterdag 7 maart
Rustdag: om te acclimatiseren. Een deel van de groep is naar Ukunda gegaan, waar ook de tandheelkundige kliniek van DDC gevestigd is. Rustig slenteren was er niet bij. Voor Hanneke en Ingrid, was een en ander te bedreigend. Opdringerige, welwillende (?) mannen die van alles van je willen. Veel stof, vuil, hitte, hectiek! Een ware cultuurshock.
’s Middags hebben we ongegeneerd “de toerist” uitgehangen: zwemmen, relaxen, kletsen, cocktails en als klap op de vuurpijl??een kamelenritje langs het strand. Het contrast tussen het echte Kenia en het resort is te groot?
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
