Kinderen van groep drie van basisschool De Meiboom knutselen een zwarte piet. Aan de achterste tafel in het midden zit juf Rebecca. foto Mariska Hofman
NIJMEGEN - Van onrust in Meijhorst hebben ze op basisschool De Meiboom weinig gemerkt. Dit portret over de wijk Meijhorst in Nijmegen is het vijfde in een serie.
'Juf, waar moet het antwoord van de som staan?"
De vraag wordt meteen teruggekaatst. "Wat denk je zelf?"
"Eeh, op dit lijntje?" "Nou dan."
De Meiboom is een daltonschool en dus wordt er gehamerd op: zelf nadenken en pas hulp vragen als je er echt niet uitkomt.
We zitten bij groep acht. Juf Maaike geeft les met een prettige mix van orde, duidelijkheid en humor. Aan het begin van de dag worden de taken verdeeld. Daarna gaan de kinderen 'tuinen': zelfstandig werken aan de hand van een zelfgemaakte planning. Dalton is ook: kinderen zelf verantwoordelijkheid geven.
En samenwerken. Maaike: "Bij ons gaan de groepen vijf, zes, zeven en acht tegelijk rekenen. Ze leren van elkaar. Een kind blijft bij ons ook niet zitten omdat het moeite heeft met rekenen. Het gaat dan naar groep zes maar rekent nog in groep vijf." Rond een tafel in de hal hangt een groepje jongens.
"Kijk. Het lijkt alsof staan te kletsen, maar ze zijn bezig met flitskaarten, een speelse manier om te leren rekenen. Het zijn jongens van verschillende niveaus en leeftijden." Dalton gaat voor haar ook over het benutten van talenten.
"We maken met groep acht ieder jaar een musical. Dat doen we helemaal zelf, van de kleding tot de teksten en de muziek. Dat is goud waard. Als je dan ziet wat er uit een kind komt. Een stil kind dat ineens staat te stralen op het podium, of een ander kind dat met de techniek bezig gaat. Alle vaardigheden komen aan het licht."
Ondertussen knutselen de kinderen onder leiding van een mevrouw van cultureel centrum De Lindenberg aan een zwarte piet. Ongeveer de helft van de kinderen is van Nederlandse afkomst, de andere helft is allochtoon. De jongens en meisjes van alle kleuren en afkomsten werken gemakkelijk samen.
Discriminatie begint echter in het klein en ook hier wordt wel eens iets gezegd, licht juf Maaike toe. "Laatst zei een jongen met een moslimachtergrond dat jongens veel beter zijn dan meisjes. Ik vroeg hem te benoemen waarin dan. We kwamen er op uit dat sommige mensen in sommige dingen beter zijn en andere mensen in andere dingen."
's Middags wordt er in groep drie ook een piet in elkaar gezet. Een cd met sinterklaasliedjes staat op, sommige kinderen zingen zachtjes mee. Ook deze kinderen van zes jaar oud worden bij het werken al volop uitgedaagd zelf oplossingen te bedenken voor hun vragen.
In de pauze, op het schoolplein, is het guur, maar dat weerhoudt de kinderen en niet van zich volop uit te leven. Ze rennen rond en doen spelletjes die kinderen altijd en overal doen. Na het speelkwartier doen de kinderen schrijfoefeningen en dan is het tijd om op te ruimen. De dag wordt nog even nabesproken, de kinderen krijgen veel complimenten van de juf ('jullie hebben héél hard gewerkt') en dan worden ze opgehaald door hun vaders en moeders.
"We zitten in een achterstandswijk, of hoe je het ook wilt noemen, met kinderen van allerlei nationaliteiten", zegt juf Rebecca. "Ook de thuissituaties zijn niet altijd even rooskleurig. Als wij pepernoten gaan bakken is dat voor sommige kinderen echt een feestje, want dat doen ze thuis nooit. Als je de achtergrond kent ga je anders tegen de kinderen aankijken. Ook als ze eens iets doen dat niet door de beugel kan. Je spreekt ze er op aan, maar je geeft ze ook eens een extra knuffel."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
ze doen erg veel met de kinderen op deze school. en de kinderen leren hier zelfstandigheid. en zo wordt de school ook eens van een andere kant bekeken dan alleen negetief
