Maandag, 4 september 2006 - Nijmegen- Trots. Dat gevoel overheerste afgelopen week na de presentatie van de plannen voor het westelijk Waalfront. De architecten Lodewijk Baljon en Liesbeth van der Pol hebben puik werk afgeleverd. De beelden die zij schetsen van het nieuwe Waalfront zijn bijzonder. Het Waalfront is een unieke plek in Nijmegen en dat hebben zij nogmaals bevestigd.
Oost leeft met de gedachte dat de Romeinen in Oost hun tenten hebben opgeslagen, maar de werkelijkheid is dat het Romeinse leven zich tweeduizend jaar geleden vooral afspeelde aan de randen van wat nu Waterkwartier heet. Daar was een stad van vijfduizend bewoners. De grootste Romeinse stad van Nederland. De bewijzen hiervoor zijn afgelopen decennia ook gevonden. Denk aan de tempel op het Maasplein, de grafvelden langs de Weurtseweg. Maar ook onder Honig bevinden nog resten van een Romeinse tempel. Baljon en van der Pol respecteren dat verleden. Ook het industrieel verleden willen ze een plek geven. Inde jaren dertig was de westelijke oever opnieuw de redding voor Nijmegen. Een enorm industrieterrein werd uit de grond gestampt. Eindelijk kreeg Nijmegen een industrieel gezicht.
Met hun plannen geven de architecten het Waalfront weer zijn oorspronkelijke betekenis terug: een topwoongebied. Met het beste uitzicht op de bestaande stad, dankzij de knik in de rivier. Ter hoogte van waar het Nuonkantoor staat, ligt de Benedenstad visueel voor het grijpen. Nijmegen krijgt een uniek stuk rivieroever terug. Natuurlijk kent dit plan ook pijnpunten. Nog steeds werken er 1350 mensen op deze locatie. Het is de vraag of deze banen behouden blijven voor de stad bij een verhuizing. Maar de andere kant is dat deze nieuwe woonplek ongetwijfeld een sterk vestigingsargument wordt voor nieuwe bedrijven. Wie zou niet aan deze Waaloever willen wonen? Rob Jaspers
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
