Zo'n 250 stoelen waren er in het Varikse dorphuis Toevershof neergezet, maar die waren ruim voor aanvang van de herdenkingsdienst allemaal al bezet. Toen er ook nog eens zo'n honderd mensen langs de kant in de benauwde zaal stonden, moest de beheerder de schuifpanelen weghalen om de barruimte erbij te betrekken. Waardoor in totaal een kleine 500 belangstellenden hun laatste eer bewezen aan de Variker, die 15 dagen geleden op gewelddadige wijze door een onbekende dader van het leven werd beroofd. Stil, muisstil was het minutenlang, toen Lucieers levensgezel Viktor als eerste het woord nam. Om vol emotie van 'mijn lieve schat', zoals hij John steeds noemde, afscheid te nemen.
Hartverwarmend en -verscheurend was vervolgens het verhaal van Lucieers zoon Arco – woonachtig in Tasmanië – over diens vader vertelde. Hij had het met John ooit over begrafenissen gehad. "Dat die van hemzelf niet te somber mocht worden." Maar met dit vreselijke levenseinde kon die opdracht maar moeilijk vervuld worden. Met nog wel een oproep van Arco: "Gedenk vooral het goede en positieve van John."
Daarna volgden diverse toespraken van vertegenwoordigers van de gemeenten Capelle aan den IJssel – met dik 100 ambtenaren vertegenwoordigd – en Leerdam, waar Lucieer werkzaam was. "Ik had vandaag een afspraak met hem in mijn agenda staan", aldus de burgemeester van Capelle. "Maar wie had ooit gedacht dat ik hier óver John zou spreken."
Een veelzijdig en sociaal persoon, op die wijze werd Lucieer herdacht. Of zoals één van de sprekers zei: "Hij was een mensen- mens. Waarvan het leven nog lang niet voltooid was."
Een kille moord was het op zondag 2 december. De tocht naar de ver buiten het dorp gelegen Varikse begraafplaats idem dito. Een 200 meter lange stoet mensen wandelt 1 kilometer over de Weiweg achter John Lucieer. Een snerpende oostenwind aan het rechteroor, een flauw doorbrekend zonnetje aan de linkerhemel.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties














