Want met de nieuwe organisatie-opzet lijken de gelovigen nog wel te kunnen leven, zo blijkt uit een korte rondvraag. Immers, de parochies werken veelal al samen doordat ze priesters 'delen' en er een pastorale werkgroep in de regio werkt. Maar parochies hebben tijd, liefde en geld gestoken in hun kerken en vormen –met name in de dorpen– een sociaal samenhangende groep. Zonder een eigen organisatie vrezen de dorpen verbrokkeling van hun gemeenschap, stellen ze. Zeker als er ook geen bezittingen meer te beheren zijn.
"We streven naar één grote parochie voor een regio, met losse kerklocaties. We hebben in het bisdom 300 parochies, die we fuseren tot 45 parochieverbanden. Die schaalverdeling levert financieel voordeel op, vergeet niet dat in kleine parochies onderhoud aan het kerkgebouw zelf vaak al de helft van het budget opslokt, en dan moet ze nog het salaris van de pastor opbrengen. Bovendien kan het bisdom op deze manier makkelijker inzicht krijgen in bestanden, zodat we makkelijker in doelgroepen kunnen werken", stelt Loek Sinselmeijer namens het bisdom.
-
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
















