De vereniging heeft het nog een paar jaar uit kunnen stellen, maar nu is het doek dan toch gevallen. Na precies vijftig jaar.
Henny van de Koolwijk (65) is een man van de eerste uren: „Ik ben ermee begonnen in 1956, ik was zestien. Eerst haalden we het papier op met paard en wagen. We hebben het papier ook nog opgeslagen in een loods bij de Waal. Als de prijs heel laag was, bewaarden we het net zo lang tot de prijs beter was. Een keer ging het mis. Het water werd zo hoog dat het papier opgezogen werd door het water. Toen konden we het weggooien. Later kwam het containertijdperk.“
De prijzen verschilden nogal. „Dat varieerde van nul tot een kwartje. Het was vaak slecht. Nu zitten we op zes é zeven eurocent.“
Teunis Preijn is de overbuurman. „Ik doe het dertien jaar. Ik hield altijd een oogje in het zeil. Mensen brachten trouw papier. En als die vol was, dan werd-ie opgehaald. Ik zal het wel missen.“
Maar voor Van de Koolwijk betekent de verandering geen verslechtering: „Nu gaan we het via de Avri ophalen in Culemborg. Het levert meer op, want je krijgt betaald per adres. We hebben voldoende vrijwilligers kunnen krijgen. We zijn met 24 mensen, onder wie ook vrouwen. Daar zijn we heel blij mee. Andere acties lopen veel minder. En we kunnen het geld goed gebruiken. Twee keer per jaar op maandagavond worden ze ingedeeld in poules. We krijgen binnenkort les van de Avri.“
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
















