Erik de Heus, Adri Meijer - in Rivierenland ook bekend als 'opa Appelpop' - en Kees van Keulen: drie Appelpop-mannen van het allereerste uur. Foto: Raphaël Drent
TIEL - Appelpop werd in 1992 geboren aan de toog van De Stoof, het café van Adri en Annemarie Meijer aan de Tielse Tolhuisstraat. Veel vaste bezoekers waren lokale muzikanten en in de kroeg speelden dan ook vaak Tielse bands. Kees van Keulen (44): "We hadden het er in De Stoof al vaak over gehad: Fruitcorso is leuk, maar 's avonds is er dan niets meer te doen. Vonden we jammer; er zou eens iets georganiseerd moeten worden, een festivalletje of zo."
"In 1992 kwam ineens de plaatselijke vishandelaar, Kees Spies, bij me langs", vervolgt de 66-jarige Adri Meijer: "Hij had een podiumwagen en wist niet wat 'ie er mee moest. Nou, wij wel!"
Van Keulen: "Binnen twee maanden was de eerste Appelpop rond. Het ging heel snel. Ik zat zelf in het muziekcircuit en regelde de bands en zorgde voor de promotie, Erik de Heus - in het dagelijks leven uitvoerder bij een bouwbedrijf - nam het bouw-technische deel voor zijn rekening en Adri het horecastuk."
Behalve het idee werd ook de festivalnaam in De Stoof geboren. "We zaten op een avond met een mannetje of 25 in de kroeg en er werd vanalles geroepen: Fruitpop, Fruitrock, Appelpop, Perenpop. Appelpop werd eerst afgekeurd, maar na een paar biertjes kwamen we daar op terug: die naam bekte toch wel erg lekker", lacht Van Keulen.
Erik de Heus (45): "In 1992 hadden we nog het idee dat Appelpop iets eenmaligs zou zijn, gewoon leuk om een keertje te doen."
Maar het bleef niet bij één keer. Van Keulen: "Over de eerste editie was iedereen positief: het publiek, de pers, de gemeente Tiel. Een vervolg kon niet uitblijven. Wel besloten we het anders aan te pakken. Om het financieel risico te dekken, richtten we een een stichting op: Stichting Muziekstad Tiel (SMT). Er kwam dus ook een bestuur, waar naast Erik, Adri en ik Ivo Kremer en René Romijn bij kwamen. Ter plekke bij de notaris verdeelden we de taken. Ik werd voorzitter - dat ben ik nog steeds - Adri penningmeester en Ivo secretaris."
De Heus: "Met het principe 'wat je kunt krijgen, moet je regelen' konden we via bekenden veel voor elkaar krijgen. En we gingen op zoek naar sponsors. En onze sponsors zijn heel trouw: meer dan de helft doet al tien jaar mee. Met al die hulp kon Appelpop groeien."
Een ander principe dat SMT al sinds de start hanteert is 'elk dubbeltje eerst twee keer omdraaien voor je het uitgeeft'. Van Keulen: "Je moet altijd goed over je uitgaven nadenken. Pas als de begroting rond is en je met 'nul' aan de volgende editie kunt beginnen - wat ook altijd is gelukt - is er ruimte voor extra's, voor de grappen en grollen. Maar ook dan denken we over elke euro die we willen uitgeven altijd eerst goed na."
Appelpop startte op een destijds braakliggend terrein aan de Tielse Tolhuisstraat, maar moest vanwege het succes in 1995 verhuizen naar de Tielse Waalkade. Op deze sfeervolle locatie kon het festival verder groeien wat ook gebeurde. Volgens de drie veteranen, nam Appelpop in 1998 zijn echte giga-vlucht. De Heus: "In dat jaar kregen we een festivaltent. Dat had allure en trok nog veel meer mensen naar Tiel. "
Aan de vooravond van de twintigste editie blikken Van Keulen, De Heus en Meijer terug op de gouden Appelpop-historie. Wat ze voelen is trots. En emotie. Meijer: "Die trots voel je elk jaar op hetzelfde moment: vrijdagavond, vlak voor het festival echt begint. We staan dan met de hele ploeg in de tent, vlak bij het hoofdpodium. We delen dit moment altijd samen. Biertje erbij en gaan. Er stromen dan ook de nodige tranen."
En de toekomst?
De Heus: "Voor ons allemaal is Appelpop hobby, liefhebberij. Zolang we het leuk vinden en kunnen beheersen, gaan we door." Van Keulen: "En we vinden het gelukkig allemaal nog hartstikke leuk, dus: op naar de volgende twintig jaar."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
