Het dreigende noodweer spaarde Appelpop 2011. Foto: Raphaël Drent
Op de twintigste editie van Appelpop kwamen in totaal circa 160.000 mensen af. Foto: Raphaël Drent
De Vlaamse roots-rockers van Triggerfinger laten zaterdag de Mega-tent vlammen en zorgen voor hét muzikale hoogtepunt van Appelpop 2011. Foto: Raphaël Drent
1/3
TIEL - Al heb je een fantastische locatie en een dito programmering, elke festivalorganisatie kan alleen maar hopen dat de weergoden haar op het moment suprême gunstig zijn gezind. En al omlijstten donkere onweerswolken zaterdagavond de Tielse Waalkade, de twintigste editie van Appelpop bleef het noodweer bespaard dat andere delen van Gelderland wel voor hun kiezen kregen.
Niet alleen dankzij het fraaie festivalweer kan Appelpop nummer twintig als succesvol de boeken in, ook de hoge muzikale kwaliteit zorgde voor een droom-aflevering met in het totaal 160.000 smilende 'Appelpoppers'.
De Appelpop-vrijdag begint al sterk: op het hoofdpodium spelen, na de aangename openingsact Handsome Poets, twee Haagse rockbands van formaat: Golden Earring en Di-Rect. De Earring zweept het publiek professioneel op met klassiekers als Twilight Zone, Another 45 miles, en Radar Love, waarna Di-rect het stokje overneemt en besluit nog harder te gaan scheuren: dampende rock, Power met een hoofdletter P.
Minder sterk op de vrijdagavond is Tim Knol die op het tweede podium op een Beatleske set trakteert. Het gitaarwerk van Knol en zijn muzikale kompanen is rauwer dan verwacht, maar toch slaat de vonk niet over. Dat laatste gebeurt wel op de derde Appelpopbühne waar de Tielse viermansformatie Shamrock niet alleen laat horen waarom zij dit voorjaar terecht de regionale bandwedstrijd Parel van de Betuwe heeft gewonnen, maar ook dat ze in een half jaar tijd enorm is gegroeid. Verder schiet vrijdag op het derde podium Lola Kite eruit; op de psychedelisch dancepop die dit trio produceert, deint een groot aantal festivalgangers heerlijk dromerig mee.
Rapduo The Opposites mag de Appelpop-zaterdag openen. Big2 en De Polderneger gaan voor feest en al in de eerste minuut klinkt luidkeels 'gooi die handjes in de lucht'; een verzoek dat zeker twintig keer wordt herhaald. Als slot plaatsen de Opposites het jubilerende Appelpop in het zonnetje door Er is er één jarig in te zetten.
Na The Opposites is het hoofdpodium aan Jacqueline Govaert. De voormalig leading lady van Krezip laat horen dat ze is uitgegroeid tot een vakvrouw die moeiteloos een professionele set weet neer te zetten. Ook rockband Kane, die later in de Mega-tent speelt, brengt een zeer solide performance.
Al zijn Jacqueline en Kane sterk, het is Triggerfinger dat voor hét muzikale hoogtepunt van dit Appelpop-jaar zorgt. Het Vlaamse 'roots rocktrio' is puur, dynamisch, rauw. De charismatische frontman Ruben Block is live een sensatie die in Tiel niet alleen van een legertje gitaren gebruik maakt, maar ook van nagenoeg elke versterker die op de bühne staat: Block beklimt ze, danst erop, terwijl hij de longen uit zijn lijf zingt en gepassioneerd gitaar speelt, ondersteund door vlammend en stuwend spel op drums en basgitaar.
Terwijl er op het hoofdpodium stevig wordt gerockt, spelen intussen op het tweede podium onder meer de symfonische rockband Delain, Dazzled Kid en De Staat, die stuk voor stuk een goede 'niks mis mee' show verzorgen. Sterk is DeWolff, al heeft deze Limburgse band de pech dat ze na de ultra-coole rockset van Triggerfinger speelt. Bovendien zou DeWolff in een wat intiemere ambiance beter tot zijn recht komen.
Het tweede podium is wel weer uitermate geschikt voor Che Sudaka, de uitsmijter op deze open air bühne. Che Sudaka neemt publiek mee naar het bruisende Barcelona, het broeierige Buenos Aires met een aanstekelijke en zonnige feelgood mix van ska, reggae en rock.
Het spelniveau op podium drie is dit jubileumjaar opvallend hoog. IJzersterk is Mamas Gun: het optreden van deze Britse soulfunkband deugt op alle fronten. Ook de regionale inbreng - The Revolution en Scarlet Mae uit Culemborg en Nymeria uit Tiel - is sterk. En Nymeria imponeert niet alleen met vlammende metal, maar ook door spectaculair te openen met vuurballen en vuurspuwers.
Uitsmijters op het hoofdpodium zijn zaterdag Caro Emerald en The Baseballs. Goed geprogrammeerd blijkt achteraf: het zijn deze acts waarbij het publiek waarachtig uitzinnig wordt. Caro, die sterker is dan op haar Appelpopdebuut in 2010, apprecieert het enthousiasme zeer: 'Appelpop: jullie zijn helemaal de bom'. De drie vetgekuifde Berlines van The Baseballs zorgen met hun catchy songs, gestoken in een onbezorgd jaren 50-jasje, voor groot feest en geven op hun beurt, na met een luidkeels we want more beloond te zijn, als enige act een toegift, inclusief feestelijk confettivuurwerk.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
