Volledig scherm
Een aanhanger met daarop een klassieke Kever schaarde in oktober op de A18. © Jordi Deckert / Eastview media

Achterhoekers sluiten vaker achteraan in file op A12

VARSSEVELD/ DIDAM - Automobilisten die vanuit de Achterhoek richting Arnhem rijden, hebben vorig jaar weer vaker in de file gestaan op de A12.

Dit komt door een verdere stijging van het aantal ongevallen op de snelweg, de aansluiting vanaf de A18 naar de Gelderse hoofdstad. Op het bijna 15 kilometer lange deel van die A12 vanaf de Duitse grens richting de brug over de IJssel bij de IKEA, gebeurden 110 ongelukken in 2017. Een jaar eerder waren dat er nog 104.

Dat laten cijfers van 
Stichting Incident Management Nederland zien, die de inzet van bergers in heel Nederland verzamelt. Daaruit blijkt ook dat op de A18, de 22 kilometer lange snelweg tussen Varsseveld en Didam, het aantal ongevallen al jaren vrij stabiel is. Vorig jaar waren er 70 aanrijdingen, een jaar eerder waren dat er 67 en in 2015 69. Dit zijn ongelukken aan beide zijden van de weg.

Incidenten

Volledig scherm
Het busje belandde in de berm en reed door een bord langs de A18 heen. © Rijkswaterstaat/ Weginspecteur Harold

Enkele opvallende incidenten waren die van een busje, die medio januari vorig jaar in de berm belandde en pardoes door een bord langs de weg reed. In oktober kwam een vrachtwagen stil te staan als gevolg van een klapband en in diezelfde maand trok een geschaarde aanhanger veel bekijks: de klassieke Volkswagen Kever die erop stond, was eraf gevallen en lag op de kop op het asfalt.

Voor veel vertraging zorgde dit allemaal niet, anders dan op de A12, waar zware ongevallen wel vaak files veroorzaken. Achterhoekers die dan vanaf de A18 bij Oud-Dijk de snelweg oprijden sluiten dan achteraan in de file. Wie eraan denkt om te rijden over lokale wegen zit fout, want volgens verkeersdienst ANWB heeft dat weinig zin.

  1. Stadse Fratsen: Buurjongen
    Column

    Stadse Fratsen: Buurjongen

    ,,Wordt-ie net zo goed als Ard en Keessie en gaat-ie later ook naar de Olympische Spelen?'' ,,Dat hopen we natuurlijk wel.'' De vraag wordt gesteld door een tante van mij, zittend aan onze tafel in de woonkamer. Het antwoord komt van de buurvrouw die iets verderop woont aan de weg tussen Baak en Steenderen en deze zondagmiddag ook op bezoek is. De buurvrouw staat in het gat van de deur en is op weg naar huis, maar blijft hangen nu er vragen worden gesteld over haar zoon. Ik - zo jong dat ik nog geen Olympische Spelen bewust heb meegemaakt - zit ook aan tafel en kijk van de tante naar mijn buurvrouw. Met open mond, want Ard en Keessie ken ik van de tv. De buurvrouw vertelt dat Cock, haar zoon, deze vrije zondagmiddag traint in Apeldoorn. Niet op een ijsbaan maar in een flatgebouw. Hij rent de trappen op en wandelt daarna weer kalmpjes naar beneden. Om maar net zulke schaatsspieren te krijgen als Ard en Keessie. Tien jaar later - in 1979, zo ontdekte ik deze week toen ik wat woorden combineerde op google - stap ik samen met een vriend op een zaterdagmorgen in de bus die vertrekt van een plek vlakbij het huis van Cock. De bus is gehuurd door de buurt. De chauffeur brengt ons van Steenderen naar Heerenveen waar het NK Schaatsen voor allrounders wordt gehouden. Cock rijdt rond op de onoverdekte baan van Thialf. We staan laag in een bocht en klappen hard in onze handen als hij voorbij komt. Hij eindigt na twee dagen schaatsen als zestiende. Zo goed als Ard en Keessie is onze buurjongen nooit geworden. Hij heeft de Olympische Spelen ook nimmer gehaald. Maar hij is, denk ik, wel de enige die ik ooit heb gekend die ervan heeft mogen dromen.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek