Volledig scherm
Mark Zeller (links) en Jan Willem-Ter Maat hebben het volbracht. © R Alberink

Doetinchemse vrienden lopen marathon door de Alpen uit

DOETINCHEM/ INTERLAKEN - Een marathon lopen is geen ABC'tje, maar de Jungfrau-marathon in de Zwitserse Alpen is van een nog andere orde. De Doetinchemse vrienden Mark Zeller en Jan-Willem ter Maat gingen zaterdag de uitdaging met succes aan.

De klok tikt zaterdagmiddag verder op de Eigergletscher (2.320 meter). Het is ruim 5 uur en 45 minuten na de start in het Zwitserse Interlaken als de vrienden Mark Zeller (41) en Jan-Willem ter Maat (42) uit Doetinchem de finish van deze bergachtige marathon over 42 kilometer en 195 meter zien en de doedelzakspelers op de finish horen. De Doetinchemmers eindigen als 2629 en 2631, maar dat boeit hen niet, ze hebben het gehaald. Ter Maat: ,,Ze zeggen hier altijd, opgeven is geen optie.’’

Achterbuurjongens

De geschiedenis is opmerkelijk. Ter Maat kampte met een blessure en kwam in de Doetinchemse praktijk van fysiotherapeut Zeller terecht. Ooit achterbuurjongens, intussen al jaren uitgevlogen. De blessure bracht hen bijeen. Zeller, een Nederlander met Zwitserse Nationaliteit, vroeg Ter Maat naar zijn volgende sportieve doel. ,,De Jungfrau werd genoemd’’, zegt Zeller. ,,Toen zei ik dat ik deze ook wilde lopen. Ik wilde ooit een keer een marathon lopen, maar wel een speciale.’’

Spijt hebben de twee niet gehad van het avontuur. Ter Maat, na de finish zaterdagmiddag: ,, De eerste 25 kilometer waren goed te doen, maar toen kwam de Muur van Wengen. In 4.900 meter overbrugde je ruim 500 hoogtemeters.’’

Bergpaden

Quote

Ze zeggen wel dat dit de mooiste marathon is, en dat klopt.

Jan-Willem ter Maat

Het was koud om te lopen. ,,Op sommige bergpaden was hardlopen nog te doen, andere stukken moest je wandelen’’, geeft Zeller een inkijkje.  ,,En het heeft de hele route geregend’’, vult Ter Maat aan.

Van het uitzicht viel met de mist en laaghangende bewolking weinig te genieten. ,,En er lag modder, dat loopt niet lekker.''  

Of het bij deze marathon blijft, is toch nog de vraag. Ter Maat, die eerder al twee vlakke marathons liep: ,,Ze zeggen wel dat dit de mooiste marathon is, en dat klopt. Of ik hem ooit weer loop weet ik niet.’’

Zeller: ,,Een keer de marathon was het voornemen, maar ik zag hier een standje van de marathon van Zermatt, met de hoogste finish in Europa, dat trekt me ook wel.’’

  1. Stadse Fratsen: Klaverjasapp
    Column

    Stadse Fratsen: Klaverjasapp

    Als mijn vriendin zich deze vooravond naast mij schaart voor de tv, hoor ik dat ze een appje krijgt. ,,Kijk, Jolien zit er ook al klaar voor'', zegt ze. Ik vermoed dat Jolien een van de vrouwen is met wie ze sinds kort afspreekt. Dat blijkt te kloppen. Dan begint het item in EenVandaag. Ooit nodigde een neef van me mij uit om wekelijks de avond van de klaverjasclub te bezoeken in het dorp. Dat was tijdens een handvol boompjes die we speelden na de voetbaltraining in de kantine van de plaatselijke club. Het kaartspel had mij nooit zo getrokken maar - zoals de meeste denksporters - bleek ik er goed in te zijn want ik kon onthouden welke kaarten nog in het spel zaten. Even zag ik mijn dorpsbewoners voor me. Mannen en vrouwen van middelbare leeftijd met een verschraald biertje binnen handbereik en de sigaret brandend op de asbak, die de acht kaarten sorteerden tussen de vingers. Had ik toegehapt dan was ik het dorp waarschijnlijk nooit uitgekomen. Het tv-item vertelt dat het slecht gaat met het klaverjassen. Niemand speelt nog. Ik bedenk me dat het zeker twintig jaar geleden is dat ik met een vriend op Ameland speelde tijdens een drukbezocht toernooi. En mijn laatste boompje - waarschijnlijk met drie oude studievrienden - moet ik in het vorig decennium hebben gelegd. Maar er is dus hoop. Mijn vriendin is onlangs benaderd om aan te schuiven voor een sessie met drie andere vrouwen. Ze wist tot dan van nel noch troef, maar dat is na één avond helemaal anders. In loze uren zit ze niet meer op Netflix maar op de vers geïnstalleerde klaverjasapp. En ik denk maar een ding: zou er niet nóg zo'n stel zijn zoals wij?

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek