Volledig scherm
De oproep van Peter Kee op de website van de Pretty Shop. © DG

Eigenaar seksshop: Gepikte vibrator hoef ik niet terug, de 200 euro wel

WINTERSWIJK - Nee, De meegenomen vibrator wil hij niet terug. ,,Die hoef ik niet meer, maar wel de 200 euro. En dan zand erover’’, zegt Peter Kee van de Pretty Shop in Winterswijk.

Het stel dat een vibrator bij de seksshop in Winterswijk zou hebben gestolen, krijgt van eigenaar Peter Kee de kans voor Valentijnsdag alsnog te betalen. Anders plaatst hij een herkenbare foto van de man op de website.

'Nog 1 kans'

Quote

Het gaat om een vibrator van bijna 200 euro, een hele speciale, de womanizer.

Peter Kee

De man staat er nu nog wazig, vanaf de zijkant, op. Met de begeleidende tekst: 'Discretie bieden wij al 48 jaar! Maar als je de spullen pikt stopt dit zelfs voor ons. Daarom een foto van de man. Ze zijn nog niet duidelijk omdat ze nog 1 kans krijgen. Betaal voor Valentijnsdag 14 februari!'

,,Het is niet netjes als je iets meeneemt zonder te betalen’’ verklaart Kee de publicatie op de eigen website. ,,Ze waren er duidelijk op uit. De vrouw leidde me af bij de toonbank, de man nam 'm mee. Het gaat om een vibrator van bijna 200 euro, een hele speciale, de
womanizer.’’

Aangifte

De  vermeende daders hebben tot woensdag de tijd het geld te brengen, anders gaat er een foto op de site waarop de man wél goed herkenbaar is. Kee heeft aangifte gedaan bij de politie. ,,Die heeft de beelden meegenomen.’’

Een politiewoordvoerder zegt dat het vaker voorkomt dat winkeleigenaren op een dergelijke manier een diefstal openbaren. ,,Dat hou je in deze tijd van sociale media niet tegen. Maar het wordt anders als de verdachte herkenbaar op de site komt,  dat is niet toegestaan. Dan kan die een zaak aanspannen.’’

Of het in Winterswijk gaat om hetzelfde stel dat vorig jaar in Nijmegen en Den Bosch op vergelijkbare wijze vibrators stal, is onbekend.

  1. Stadse Fratsen: Buurjongen
    Column

    Stadse Fratsen: Buurjongen

    ,,Wordt-ie net zo goed als Ard en Keessie en gaat-ie later ook naar de Olympische Spelen?'' ,,Dat hopen we natuurlijk wel.'' De vraag wordt gesteld door een tante van mij, zittend aan onze tafel in de woonkamer. Het antwoord komt van de buurvrouw die iets verderop woont aan de weg tussen Baak en Steenderen en deze zondagmiddag ook op bezoek is. De buurvrouw staat in het gat van de deur en is op weg naar huis, maar blijft hangen nu er vragen worden gesteld over haar zoon. Ik - zo jong dat ik nog geen Olympische Spelen bewust heb meegemaakt - zit ook aan tafel en kijk van de tante naar mijn buurvrouw. Met open mond, want Ard en Keessie ken ik van de tv. De buurvrouw vertelt dat Cock, haar zoon, deze vrije zondagmiddag traint in Apeldoorn. Niet op een ijsbaan maar in een flatgebouw. Hij rent de trappen op en wandelt daarna weer kalmpjes naar beneden. Om maar net zulke schaatsspieren te krijgen als Ard en Keessie. Tien jaar later - in 1979, zo ontdekte ik deze week toen ik wat woorden combineerde op google - stap ik samen met een vriend op een zaterdagmorgen in de bus die vertrekt van een plek vlakbij het huis van Cock. De bus is gehuurd door de buurt. De chauffeur brengt ons van Steenderen naar Heerenveen waar het NK Schaatsen voor allrounders wordt gehouden. Cock rijdt rond op de onoverdekte baan van Thialf. We staan laag in een bocht en klappen hard in onze handen als hij voorbij komt. Hij eindigt na twee dagen schaatsen als zestiende. Zo goed als Ard en Keessie is onze buurjongen nooit geworden. Hij heeft de Olympische Spelen ook nimmer gehaald. Maar hij is, denk ik, wel de enige die ik ooit heb gekend die ervan heeft mogen dromen.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek