Volledig scherm
Inge en Frans Elshoff temidden van hun geiten. foto Jan van den Brink

Frans en Inge Elshoff willen na Q-koorts weer vooruit kijken

VETHUIZEN - Frans en Inge Elshoff uit Vethuizen hebben een zware tijd achter de rug. Na de besmetting met Q-koorts in december 2009 verloor het echtpaar de helft van de veestapel. Zo'n 800 drachtige geiten werden gedood nadat bij hun dieren de bacterie die Q-koorts veroorzaakt werd aangetroffen.

De bacterie komt vrij via urine, mest, nageboorte en vruchtwater van besmette dieren. Bij inademing van de bacterie (die vooral vrijkomt tijdens het werpen van de lammeren) kunnen mensen ernstig vermoeid raken of zelfs ontsteking aan de hartklep of vaatontsteking krijgen.

Tot overmaat van ramp raakte tijdens de storm die op 14 juli 2010 over Vethuizen trok ook nog eens een schuur fors beschadigd. De schuur wordt op dit moment herbouwd.

Inmiddels hebben Frans en Inge Elshoff weer 1.500 melkgeiten en kijken ze vooruit. "Het is heel heftig geweest."

Een uitgebreid artikel over het echtpaar Elshoff en hun melkgeitenbedrijf in De Gelderlander, editie Achterhoek, van dinsdag 11 oktober.

  1. Stadse Fratsen: Radio
    Column

    Stadse Fratsen: Radio

    Ergens hoop ik dat ze het aan de bar van café Herfkens in Baak, het dorp waar ik opgroeide, wel eens over mij hebben. Dat ze bijvoorbeeld zeggen: 'Nooit gedacht dat dat bleue jongetje nog eens stukjes zou schrijven voor de krant.'' Dinsdag loop ik rond kwart voor vier in de middag café Herfkens binnen en constateer dat de kozijnen een likje verf kunnen gebruiken. Eerder die dag ben ik gebeld door iemand van Radio1 of ik in de uitzending wat wil vertellen over bevolkingskrimp in de Achterhoek. Dat zou dan wel ergens ter plekke moeten, maar waar? Baak, zei ik. Zo komt het dat ik even na vier uur midden in Baak, met op de achtergrond de kolossale kathedraal, live op de radio vertel over mijn dorp. Hier voetbalde ik, ging ik naar school en naar de kerk. Ik leg uit dat ik in een klas zat met 23 leerlingen. En dat veertig jaar later in 2011 maar vier kinderen in Baak zijn geboren: drie meisjes en één jongen. Reden voor de voetbalclub - de trots van het dorp - subiet te fuseren met Steenderen, in mijn tijd de aartsrivaal. In de gelagkamer leunt de radioploeg tegen het biljart. Aan de bar zitten vijf of zes gepensioneerde mannen, op gepaste afstand van elkaar. Eén ervan herken ik. Herman, een van de beste klaverjassers die ik ooit heb gekend en de voormalige aanvoerder van ons eerste. Hij voetbalde altijd met een bandage om zijn knie. Herman herkent mij. Ik schud hem de hand en loop dan naar de radioploeg. Uit wat de redacteur van het Hilversumse gezelschap zegt, begrijp ik dat ze al een kort onderhoud met Herman hebben gehad. Ik hoor dat ik daarbij even ter sprake ben gekomen. Een goede voetballer, had Herman gezegd.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek