Volledig scherm
Werk aan de winkel voor René Kolstee en Hans Lensink. foto Theo Kock

Lensink & Kolstee: bedrijfsplan naar de prullenbak

BARLO - De carrosserie van de felblauw gespoten mini die op een bok staat is de enige die niet van een klant is. Die is van René Kolstee (29), met Hans Lensink (50) eigenaar van het naar hen genoemde autorestauratiebedrijf in Barlo.

De mini staat er al vijf jaar zonder wielen, sinds beide monteurs het bedrijf overnamen van eigenaar Pennings. Want als je van je hobby je beroep maakt, heb je geen hobby meer. En de heren hebben het druk genoeg.

Vijf jaar geleden besloten beiden het bedrijf zonder personeel over te nemen. "We wisten niet dat daarna de crisis uit zou breken, het bedrijfsplan kon snel de prullenbak in."

  1. Stadse Fratsen: Doorfietsen!
    Column

    Stadse Fratsen: Doorfietsen!

    Ik kan niet vaak genoeg in Elten zijn. Om het bordeel te bezoeken voor een reportage of voor een verblijf in ons huisje, aan het meer onder aan de berg. Deze middag rijd ik op de racefiets naar het dorp.  Op de terugweg heb ik de wind in de rug en tussen de grens en Beek zie ik een renner naderen. De man zit onderin de beugels. Als hij vlakbij is zie ik dat hij - ondanks de tegenwind - minstens zo hard gaat als ik. ,,Jelle!'', roep ik in het voorbijgaan. ,,Henny!'', hoor ik dertig meter verderop. Slechts kort twijfel ik. Doorfietsen! Jelle Nijdam won zes Touretappes. In het vorig decennium kwam hij naar Doetinchem, vanwege de liefde. Toevallig ken ik haar en daarom weet ik dat het kopen van een broek voor Jelle niet altijd eenvoudig is. Zijn bovenbenen zijn namelijk van een omvang waarop de meeste broeken niet zijn gemaakt. Toen ik vijftig werd, vijf jaar geleden, kwam Jelle met zijn vriendin op mijn feestje. Ik kreeg een cadeaubon: een clinic, oftewel een stukje fietsen met Jelle. De bon ligt nog altijd op de schoorsteenmantel. De gedachte aan die machtige bovenbenen weerhielden me ervan de bon te verzilveren.  Als ik thuis kom, maak ik melding van mijn tocht - inclusief parcours - op Twitter. Een collega reageert bijdehand. Ze heeft de wegen die ik volgde nageplozen: 'Volgende keer niet om maar over die heuveltjes'. Ze heeft gelijk. Ik fiets wel naar Elten. Maar de Elterberg beklim ik toch het liefst te voet, wandelend vanaf ons huisje.   Bij het passeren van Jelle was er een overdenking. Knijp ik in de remmen voor een kort gesprek? Maar wat als-ie begint over die tegoedbon en oppert een stukje met me op te rijden?  Doorfietsen! 

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek