Volledig scherm
Landschapsontwerper Nico Wissing. Foto Jan van den Brink © Jan Ruland van den Brink

Nico Wissing: kunstenaar met groene vingers

ULFT - Het is niet veel hoveniers gegeven maar de Megchelse tuin- en landschapsontwerper Nico Wissing (56) exposeert in Icer, het innovatiecentrum bij de DRU in Ulft. Op uitnodiging van het Oost-Gelderse kunstenaarscollectief Breekijzer hangen er tien ontwerpen - binnen- en buitenlandse - van zijn hand op een rij. En doen de vraag rijzen: is Wissing hovenier of kunstenaar?

,,Ik heb geen academische kunstenaarsopleiding’’, ontwijkt Wissing, de kunstenaar met groene vingers, de vraag. ,,Wat dat betreft ben ik autodidact. Maar wat ben ik? Visionair? Ontwerper? Dromer? Ik weet het niet. Zolang ik maar niet in een hokje word gestopt.’’

Arcadië

Arcadië in de Achterhoek, heet zijn expositie. Daarin gaat Wissing op zoek naar zijn gedroomde landschap. De ontwerpen die hij voor de tentoonstelling heeft uitgezocht zijn onder meer de voor Achterhoekers bekende tuin bij het gebouw van Waterschap Rijn en IJssel in Doetinchem, zijn eigen kantoor in Megchelen is een geheel met de natuur maar ook de prijswinnende Peace Garden in Nagasaki in Japan. 

,,De Japanse tuin ontwierp ik in 2010, 65 jaar na het vallen van de atoombom op de stad. De tuin heeft de vorm van een dennenappel. De schubben van een dennenappel sluiten en gaan open. De boodschap is dat er, na de enorme verwoesting, weer een kiem van hoop en leven is in de stad.’’

Onkruid?

Onder elk ontwerp in het Icer staat een tekst, geschreven door de Leidse schrijver en archeoloog Norbert Peeters. Er zijn zinsneden terug te vinden als 'onkruid is een plant waarvan de deugden nog niet zijn ontdekt', 'weg met de biljartlakens'  en 'doorbreek het netheidscomplex'. Het is duidelijk dat Wissing niet is van de aangeharkte tuinen. ,,Laat de natuur zoveel het kan, zijn gang gaan. Dat heeft als voordeel bovendien dat het nog weinig tijd kost ook.’’

Met de expositie maakt Wissing ook een statement. Hij maakt zich zorgen over het Achterhoekse landschap. ,,Ik zie blauwdrukken. Industrieterreinen en woonwijken lijken op elkaar. Ontwerpen overgewaaid uit het westen van het land.’’

IJsvogel

,,We staan vaak met de rug naar het landschap. Bouwen schuurtjes achter het huis, waardoor we niet meer zien hoe mooi het daarachter is. We laten potgrond komen uit Rusland, tropisch hardhout om een vlondertje te maken en leggen voor het gemak kunstgras en rubber tegels. De duurzaamheid is ver te zoeken en ondertussen maaien en zagen we dat het een lieve lust is. Niet doen. Als je elke week maait, jaag je de vogels weg. Neem de tuin bij het waterschap in Doetinchem. Het was een aangeharkt geheel. Nu is de ijsvogel terug.’’

Houtwallen

Wissing ziet de houtwallen verdwijnen uit het Achterhoekse landschap. ,,En vaak zie ik in de weiden nog maar één soort gras. Ik kijk graag naar schilderijen van Cornelis Koekoek die in de middeleeuwen weelderige landschappen op het doek vastlegde in de omgeving van het Duitse Kleef. Hier ligt ook een kans voor de Achterhoekse maakindustrie. We zijn zo creatief en handig. Laten we een landschap maken dat zich onderscheidt. En niet doen wat de rest van Nederland ook doet.’’

Magnus Opus

Zijn magnus opus wordt misschien wel de tuin bij het nieuw te bouwen ziekenhuis aan de A18 in Doetinchem. Wissing is vanaf het eerste moment betrokken bij het ontwerp dat de veelzeggende titel 'healing environment'heeft. ,,Een landschap waarin zieke mensen beter moeten worden. Waar de behandelkamers in het groen liggen. Vergeet niet dat mensen creatiever zijn, minder stress hebben en simpelweg gelukkig zijn als ze in het groen leven.’’

Het blijft niet bij een expositie. Wissing is samen met Norbert Peeters bezig met een boek waarin onder meer de tien thema's staan en waarin hij de kunstenaar met groene vingers zijn visie uitlegt. 7 september is  er bovendien een mini-symposium in Icer met onder meer architecten over hoe te bouwen in een landschap.

Expositie

De expositie Arcadië in de Achterhoek is elke dag (behalve maandag) open van 10 tot 17 uur. De tentoonstelling duurt tot 10 september.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Stadse Fratsen: Schaaktafel
    PREMIUM
    Column

    Stadse Fratsen: Schaakta­fel

    Ze hebben ons laatst twee schaaktafels geschonken. Een ervan staat in de binnenstad bij de fontein. Ik was er nog niet geweest en om er wat gevoel bij te krijgen ben ik er net naar toe gefietst. Er werd niet geschaakt. Maar dat had ik ook niet verwacht. Wel zat een paar meter verderop een man op een stenen muurtje. Voorovergebogen ondersteunde hij zijn hoofd met zijn handen. Een houding die wij schakers goed kennen. Toen ik hem voorbij fietste en halt hield bij de schaaktafel, stond hij op. Misschien stoorde ik hem in zijn gedachten. Ik kwam eens op een plein bij een metrostation in Boedapest waar tafel aan tafel werd geschaakt. Gewoon in de buitenlucht en voor geld. Later was ik eens in een stad in Oekraïne en liep op een zondagmiddag nietsvermoedend het park in tegenover het hotel. Binnen drie minuten was ik verwikkeld in een spannende partij. In het park werd bank na bank geschaakt. Zelf heb ik ook een schaaktafel. Jaren geleden gekocht in een antiekzaak die veel van zijn handel uit het voormalige Oost-Europa haalde. Ik heb er nooit een partij op gespeeld. Hoeft ook niet. Een schaaktafel kan ook worden gebruikt om drankjes op te zetten. Of als onderzetter voor een bloemstuk. Ik zie dat de schaaktafel bij de fontein pas een kleine - maar niet heel grondige - schoonmaakbeurt heeft ondergaan. Waarschijnlijk een reiniging door een speelster van onze club die om de hoek van de tafel woont. Ze berichtte erover op Facebook. Eerst vertelde ze over mensen die de tafel hadden gebruikt om een patatje te eten. En afgelopen weekeinde is er een baby op verschoond. In beide gevallen begreep ik dat niet alles was opgeruimd. De niet heel grondige schoonmaakbeurt verraadt ergernis.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek