Stillevens van Louise te Poele zijn geboren uit liefdesverdriet

VideoARNHEM  - ,,Waar word ik vrolijk van?” vroeg kunstenares Louise te Poele zich zes jaar geleden af in een periode van liefdesverdriet.  Ze vond haar troost in het maken en fotograferen van stillevens. Het werd een succes. 

Vergeet bij Louise te Poele (34) het prototype van een kunstenaar: arm, somber en in zichzelf gekeerd.  Ze is vrolijk, optimistisch van aard en kan inmiddels goed leven van haar kunstwerken. De van oorsprong Achterhoekse kunstenares - opgegroeid op een boerderij in Lievelde -  laat in haar atelier in Arnhem zien waar ze mee bezig is. Ze komt net bij de bloemist vandaan voor een nieuwe creatie die ze gaat maken over Nijmegen. Uiteraard mét een gladiool. Bovendien is ze deze week bij het afscheid van de commissaris van de koningin Clemens Cornielje gevraagd de Achterhoek te presenteren. Ze maakt in het provinciehuis een 'live’ stilleven van bloemen en attributen die bij de Achterhoek passen, omringd door het fotowerk waar ze inmiddels veel lof mee heeft geoogst: de stillevens van negen Achterhoekse gemeentes.

Volledig scherm
Louise te Poele bezig met haar installatie op het provinciehuis. © Jan Ruland van den Brink

Vrolijk

Volledig scherm
Werk van kunstenares Louise te Poele uit Arnhem © Louise te Poele

,,Hoe ik er ooit mee ben begonnen? Dat was in 2012. Ik had liefdesverdriet. Mijn relatie was net stuk gelopen. Waar word ik vrolijk van, vroeg ik me af, want ik ben niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten.  Ik ging terug naar mijn kindertijd. Als meisje maakte ik altijd overal altaartjes van. Ik had mijn kamer eens helemaal omgebouwd tot etalage. Misschien moet ik daar wat mee, dacht ik. Een vriend van mij had veel opgezette vogels die ik kon lenen. Ik zette ze in mijn studio onder een lamp en dacht wow! Net een schilderij! Zo is het ontstaan.”

Tot dan had ze vooral veel mensen gefotografeerd. Ze was in 2008  aan de Arnhemse kunstacademie afgestudeerd met een project dat Farmers heette. Bewerkte foto's van boeren uit haar geboortedorp Lievelde. ,,Ik was gevraagd door een buurvrouw van mijn ouders die wist dat ik fotografeerde. Of ik hun 50-jarig huwelijksfeest wilde vastleggen. Ik heb het gedaan op voorwaarde dat ik de foto's mocht gebruiken voor mijn afstuderen.” De foto's van de rauwe boerenhoofden kregen een lange nabewerking, waardoor een nog krachtiger beeld ontstond. Tanden werden donkerder, de rimpels extra aangezet en het rood van de wangen feller gemaakt. 

Volledig scherm
Werk van kunstenares Louise te Poele uit Arnhem © Louise te Poele

Spannend

,,Het is altijd heel spannend om de gefotografeerde het resultaat te laten zien.  Gelukkig snapten ze dat dit kunst was en niet een zo natuurgetrouwe weergave van henzelf. Daar ben ik mee verder gegaan na mijn studie. Ik dacht dat ik het werken met mensen nodig had om de spanning erin te houden.  Maar in Marseille, waar ik een tijd heb gewerkt, kreeg ik een overkill. In een jaar tijd heb ik er 500 vrouwen gefotografeerd. Ik maakte ze op en legde hen vast. Daarna ging ik de foto bewerken, maar dat werd niet echt gewaardeerd. In plaats van rimpels te benadrukken, moest ik die wegwerken. Tegen mijn zin in. De ijdelheid die ik tegen kwam ging me steeds meer tegen staan.”

Volledig scherm
Werk van kunstenares Louise te Poele uit Arnhem © Louise te Poele

,,Toen ik mijn eerste stillevens maakte was het eerste wat me opviel: wat heerlijk, het praat niet terug! Ik kon net zo lang pielen en prutsen tot het naar mijn zin was.” Met een stilleven is ze zeker een paar weken bezig. ,,Kunstenaar zijn is vooral ook veel regelen en organiseren. Als ik een opdracht krijg heb ik niet ineens een idee. Soms helemaal niet en dan begin ik gewoon maar wat de fröbelen.  En als ik dan eindelijk iets heb om te fotograferen, komt het nabewerken. Ik ben wel een week bezig met een stilleven. Elke millimeter trek ik na op de computer. Ik maak de lijnen scherper, lichter, donkerder. Retoucheer de draden weg waaraan een vogel is opgehangen, zodat het lijkt of hij vliegt. Laat de vezels van een citroen nog extra glimmen.”

Kleuren

Volledig scherm
Werk van kunstenares Louise te Poele uit Arnhem © Louise te Poele

Ze speelt met de kleuren. Bloemen die van oorsprong rood waren, kunnen zomaar blauw of geel worden. ,,In het begin was ik heel sober van kleur en opzet, net als de oude meesters. Ik ben in de loop der jaren ben ik steeds uitbundiger geworden in de kleuren. Maar ik blijf wel neigen naar klassieke afbeeldingen. Daar ligt mijn hart.”

Zoals de klassieke citroen met schil die op veel werken van haar terugkomt.  In de schilderkunst is het een teken dat je het vak van schilderen verstaat. ,,Ik las dat de citroen  symbool staat voor rouw, maar ook voor levenskracht. Net als dat ik suikerklontjes gebruik als teken van energie. Ik gebruik ze vaak om een ander voorwerp te stutten. Maar soms leg ik ze in beeld.” De plastic zakken in haar stillevens staan voor een protest tegen de wegwerpmaatschappij. ,,Ik word er niet goed van hoeveel plastic je bij een supermarkt  meekrijgt. Maar ik ben ook wel gefascineerd door  de vorm en de plooien van een plastic zak. Ik werk ook graag met stoffen, vanwege de lichtval op de vormen.”

Haar studio in Arnhem is tevens haar woning. ,,Als ik op de eettafel een mooie compositie heb, eet ik een paar dagen op de bank.” Gaat ze ooit terug naar de Achterhoek? ,,Wie weet. Het trekt wel. Ik voel me er helemaal thuis.”

INFO Meer werk van Louise te Poele is te zien op haar website louisetepoele.nl.  Komende vrijdag dingt ze mee naar de cultuurprijs van Arnhem. 

Volledig scherm
Werk van kunstenares Louise te Poele uit Arnhem © Louise te Poele
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek