Volledig scherm
© Do Visser

'Ik mis alles aan Mariska, zelfs het bekvechten'

Veertien maanden na de moord op hun dochter Mariska Peters (21) uit Nijmegen, staat oom Johan woensdag voor de rechter. Haar ouders, broer en overige familie hopen op antwoorden, maar rekenen nergens op.

Quote

Het vreet aan je. Je gaat eraan kapot. Ik ben depressief, heb nergens meer zin in. Ik mis álles aan Mariska. Zelfs het bekvechten

Marcel, vader
Volledig scherm
Mariska Peters. © politie

Als een klein bedevaartsoord oogt de woonkamer in het rijtjeshuis in Nijmegen. Foto's en schilderijen van Mariska sieren de vier wanden van de kamer. In een hoek bij de eettafel staat een soort altaar met kaartjes, hangertjes, persoonlijke spulletjes.

Moeder Corry (53): ,,Ik vind het prachtig. Maar soms denk ik: ik moet een paar van die foto's gaan opruimen. Het is te veel. Zo confronterend.''

Ze horen haar stem nog steeds. ,,Ik denk nog altijd dat ze hier elk moment weer kan binnenlopen,'' zegt vader Marcel (46). Corry: ,,Ik zat een keer in de bus, op weg naar m'n zus. Ik kijk naar buiten en zie een auto staan met een meisje erin. Ik wist 100 procent zeker dat het Mariska was. Stond al rechtop om tegen de buschauffeur te roepen: 'Stop de bus'. Toen realiseerde ik me: dat kan Maris helemaal niet zijn, ze is er niet meer.''

Levenslust
Op 22 februari 2015 ontvangen Corry en Marcel het nieuws dat ze zo vreesden. Hun dochter, op dat moment al twee weken vermist, is dood. Gevonden in de Hatertse Vennen, een natuurgebied bij Nijmegen. Mariska Peters, caissière bij de Action in Beuningen en een pittige, levenslustige tante die niet op haar mondje is gevallen, blijkt door een misdrijf om het leven te zijn gekomen.

Op 10 maart 2015 wordt Johan (52) van zijn bed gelicht in tbs-instelling de Pompe­kliniek in Nijmegen. Hij is Marcels oudste broer. Zit daar op een open afdeling, de ­Meander, na een veroordeling voor een zedenmisdrijf en ernstige mishandeling in 2004.

Quote

Hij praat niet. Hij beroept zich op zijn zwijgrecht, zegt zijn advocaat. Hij heeft niks bekend. Hij is altijd al in zichzelf gekeerd geweest

André
Volledig scherm
De oudste broer van Marcel liep nota bene voorop in de druk¬bezochte stille tocht voor Mariska © Novum/Paul Rapp

Peilloos
Ontembare woede en peilloos diep verdriet vechten sindsdien voortdurend om voorrang in huize-Peters. Marcel: ,,Het vreet aan je. Je gaat eraan kapot. Ik ben depressief, heb nergens meer zin in. Ik mis álles aan Mariska. Zelfs het bekvechten.''

Op een besloten facebookpagina, een herdenkingspagina voor Mariska, schrijft Corry gedichtjes. Net wat er op dat moment in haar opkomt. Een paar weken geleden heeft ze een tatoeage laten zetten die haar onderarm geheel bedekt. Een haarscherp portret van Mariska, samen met een portret van haar moeder. ,,Zo heb ik haar altijd bij me.''

Vader Marcel heeft een fototatoeage laten zetten op zijn borst. ,,Op mijn hart.'' Van Mariska's graf hebben ze iets bijzonders gemaakt. Engelen, sterretjes - ,,die staan voor haar neefjes en nichtje, die haar nu Tantie Sterretje noemen"- en een opengeslagen boek met een lieve tekst.

Kist
Nee, ze hebben oom Johan, ten tijde van de moord kind aan huis bij Corry en Marcel, na diens arrestatie nooit meer gezien. ,,Maar goed ook,'' zegt Marcel. Hij laat een veelbetekenende stilte vallen. Zijn oudste broer liep nota bene voorop in de druk­bezochte stille tocht voor Mariska. Droeg zelfs haar kist naar het graf.

Johan heeft nooit meer iets van zich laten horen. Geen brief, niets. André, een andere broer van Marcel en Johan: ,,Dat hadden we ook niet verwacht. Hij praat niet. Hij beroept zich op zijn zwijgrecht, zegt zijn advocaat. Hij heeft niks bekend. Hij is altijd al in zichzelf gekeerd geweest.''

Volledig scherm
Het speurhondenteam was aan het werk gezet door de familie van de 21-jarige Mariska Peters uit Nijmegen. © anp
  1. Willem zag als ‘jonge vent’ Derk Wiersum in actie en dacht meteen: Bij hem ga ik solliciteren

    Willem zag als ‘jonge vent’ Derk Wiersum in actie en dacht meteen: Bij hem ga ik sollicite­ren

    De gewelddadige dood van Derk Wiersum is bij strafrechtadvocaten uit heel Nederland als een bom ingeslagen. De 44-jarige raadsman stond bekend als een voorbeeldfiguur en inspireerde met zijn bevlogenheid en tomeloze inzet talloze aanstormende talenten in het strafrecht, onder wie de nu 37-jarige Willem van Vliet. ,,Toen ik hem voor het eerst in actie zag dacht ik: zo moet ik het later ook gaan doen.”