Volledig scherm
PREMIUM
© ANP XTRA

Dankzij het kinderlijke brein van Job kunnen we nog altijd onbegrensd sinterklaas vieren

COLUMN ANNEMARIE HAVERKAMPBij de man die ik aanspreek met Sinterklaas, zou ik in het dagelijks leven nooit op schoot kruipen. Niet dat ik hem niet aardig vind, maar het zou erg ongepast zijn. In gedachten zie ik de foto’s al rondgaan op mijn werk. Ik hoor het gefluister bij de koffieautomaat en voel de ogen die me nastaren.

Maar nu draagt hij een baard en een mijter, en klauter ik ongegeneerd op zijn knie. Lachen naar de camera en hop, de foto verdwijnt in de groepsapp van mijn werk – waar dus iedereen weet welke collega onder die schmink zit.

,,Nu jij”, joel ik tegen mijn broer en ik sta te popelen om een plaatje te schieten. Mijn broer is 46 jaar en ik vraag me af hoelang het geleden is dat hij bij de Sint op schoot zat. ,,Veertig jaar”, zal hij later antwoorden.

Quote

Ons kind gelooft niet in Sinter­klaas, want hij weet niet wat geloven is

Columns