Volledig scherm
PREMIUM
© JMR

Ik heb geen enkele behoefte Job bloot te stellen aan het risico op kapotte ogen of geamputeerde vingers

COLUMN ANNEMARIE HAVERKAMPIn Rotterdam is de kogel door de kerk: geen gevaarlijk geknal meer met oud en nieuw. Mijn hart juicht.

Job komt al jaren niet meer buiten tijdens de jaarwisseling. Hij schrikt van elke ontploffing en legt dan angstig zijn handen op zijn oren. 

Zelf blijf ik ook liever binnen. Mijn excuus: Job. Iemand moet toch bij hem blijven als we vanachter het zolderraam naar de fonkelende vuurfonteinen in de lucht kijken. 

Veilig op schoot - een raam tussen hemzelf en het oorlogsgebied - geniet hij wél van het vuurwerk. En ik ook.

Quote

Met het hoofd in de nek kijken we naar dansende lichtfigu­ren tegen een donkere hemel

Columns