Foto ter illustratie
Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie © RAMON MANGOLD

Ik heb zin om naar wildvreemde mensen te roepen: ‘Kijk, dat is mijn moeder!’

COLUMN ANNEMARIE HAVERKAMPHoe vaak heb ik hier al met mijn moeder gelopen? We struinen langs wel duizend rollen stof. Soms wijst zij iets aan, soms ik. Die oranje met luiaards? Te kinderachtig. Blauw met vissen? Beter voor een 16-jarige.

We leggen rollen apart op een tafel. Mama (74) tovert het naai- patroon uit haar tas en knielt op de grond. Sinds Job de Hema-trappelzak is ontgroeid, komen we in deze stoffenzaak. 

Mijn moeder is een goede naaister en maakt met gemak een customized slaapzak voor haar kleinzoon. Job gewoon onder een deken laten slapen, zou natuurlijk eenvoudiger zijn. Maar dat wil hij niet. Elk dekbed ligt na twee minuten aan het voeteneind.

Quote

Even praat de verkoop­ster in geheimtaal met mijn moeder (iets over naaddiktes) en dan zit ons ritueel er weer op

Columns