Volledig scherm
PREMIUM
De hoofdrolspelers in 'Weekend at Bernie's' © pr

Ik zie ‘Weekend at Bernie’s’. Alleen is Job niet dood

COLUMN ANNEMARIE HAVERKAMPTwee knapen zeulen met een lijk. Ze klemmen hem tussen hen in in de auto, leggen hem met een sigaret tussen de lippen op een strandbed, zetten hem in een hoek van de bank tijdens een feestje. Niemand mag weten dat verzekeringsbaas Bernie dood is. De jongens zijn te gast in zijn strandhuis en straks worden zíj nog verdacht van moord.

Weekend at Bernie’s (1989) was vroeger mijn lievelingsfilm. Hoe vaker ik ’m zag, hoe meliger ik ervan werd. Sinds ik moeder ben van een gehandicapt kind, moet ik er vaak aan denken. Als ik de hand van Job in de lucht steek om namens hem te zwaaien (Job zegt da-haag), als ik zijn hoofd recht op zijn romp duw voor een foto, als ik hem tussen mijn benen klem om te voorkomen dat hij omkukelt. Ik zie de camera op ons gericht. Ik zie Weekend at Bernie’s. Alleen is Job niet dood.

Quote

Ik probeerde Jobs mond een beetje dicht te drukken omdat hij er zo overleden uitzag

Columns