Job bestudeert mijn ogen. ‘Mama, ben jij verdrietig?’

Column Annemarie HaverkampBadkamerscène: Job ligt in zijn luier op de aankleedtafel. Ik buig me over hem heen om zijn hemd aan te trekken. Hij pakt mijn gezicht en geeft me een kus.
Duwt me dan weg en bestudeert mijn ogen. ,,Mama, ben jij verdrietig?”
,,Ja schat. Mama is verdrietig. Mama is een beetje ziek."

Job begint te stralen. Met twee handen trekt hij mijn hoofd naar zich toe. Slaat zijn armen om me heen en geeft me klopjes op mijn rug. ,,Stil maar lieve mama. Komt allemaal goed." Hij laat me weer rechtop komen en kijkt opnieuw naar mijn gezicht om te checken of zijn actie effect heeft gehad.

Quote

Hij begint te stuiteren op de aankleedta­fel. Dit is een leuk spel. Nu lachen we allebei

Oei. Nog steeds tranen.

Columns