Leeftijd

ColumnAls meisje kon ik me er niets bij voorstellen. Vroeg ik mijn vader hoe oud hij was, dan antwoordde hij oprecht: 'Ik heb geen idee.' Aan de keukentafel begon hij hardop te rekenen. Geboortejaar 1944...

Ik vond dat raar. Vroeg je het mij, dan wist ik het meteen. Acht natuurlijk. Ik telde de maanden af tot ik negen was. Bijna groot, en als je groot was mocht je nieuwe dingen. Later was ik vijftien, op weg naar de magische zestien. Of achttien en klaar om op kamers te gaan. Als je volwassen was, telde je pas echt mee.

Columns