‘Mama’ betekende applaus en knuffels

Column Annemarie Haverkamp‘Wat vond Job ervan om jou te zien?’' Die vraag kreeg ik vorige week vaker. Ik was op tv geweest. Lastig daarop kort te antwoorden. Dat hij er niets van vindt, kan ik niet zeggen. Maar veel noemenswaardigs is het niet.

Die avond had mijn man Job braaf voor de tv gezet omdat ik in de studio zou vertellen over mijn nieuwe boek. Tijd voor MAX was logistiek gezien te vroeg op de dag - Rob moest werken - en daarom keken ze vertraagd. Terwijl ik nog napraatte in Hilversum, appte Rob een foto als bewijs. Ik zag een oor van Job, daarachter het beeldscherm met mijn eigen pratende hoofd erop. De begeleidende tekst luidde: ‘Kijk, mama.’ Ik vroeg maar niet door. Ik ken Job.

Columns