Volledig scherm
PREMIUM
Annemarie Haverkamp © Paul Rapp

Rebels

ColumnOchtend. We zitten aan tafel. Hij in zijn aangepaste stoel, ik ernaast. Job grijpt naar boekjes die op tafel liggen en negeert de elektrische tandenborstel met tandpasta erop in mijn hand. Wil ik zijn tanden kunnen poetsen, dan moet hij zijn mond open doen. Zo doen we dat namelijk, maar nu kennelijk niet.

Quote

Zelfs zijn hormonen trekken al jaren hun eigen plan

Meneer is recalcitrant. Ik neem zijn kin tussen twee vingers en draai zijn gezicht naar de tandenborstel. ,,Wat zijn we aan het doen? Kijk eens goed."

Job slaat theatraal twee handen voor zijn ogen en zegt: ,,Ik zie niks."

Pardon? Ik schiet in de lach.

De vraag 'of Job al pubert' krijg ik vaak. Irritant vaak, zelfs. Want Job is een buitenaards wezen vergeleken met leeftijdgenoten. Compleet afwijkend in zo'n beetje alles. Zelfs zijn hormonen trekken al jaren hun eigen plan. Hoezo zou hij dan, alleen maar omdat hij 14 is, plots volgens de kalender 'pubergedrag' gaan vertonen?

  1. Geweldig! Job in de oude rolstoel van de briljante Stephen Hawking
    PREMIUM
    Column Annemarie Haverkamp

    Geweldig! Job in de oude rolstoel van de briljante Stephen Hawking

    Als ik dan toch zo’n 18.000 euro neertel voor een rolstoel, wil ik ook twee voetensteunen in plaats van één voetensteun. En ik zou er niet mee akkoord gaan dat op de zwenk-wieltjes de banden ontbreken. Op de site van veilinghuis Christie’s bestudeer ik Stephen Hawkings rolstoel, die meer lijkt op een elektrische stoel uit een vergeten horrorfilm. Het genie verplaatste zich eind jaren 80 in dit karretje.

Columns