Annemarie Haverkamp en haar zoon Job.
Volledig scherm
PREMIUM
Annemarie Haverkamp en haar zoon Job. © AH

Thuis durf ik Job niet los te laten, verlies hem geen seconde uit het oog. Daarom is school belangrijk

COLUMN ANNEMARIE HAVERKAMPMet een dienblad vol traktaties stap ik om 08.30 uur de school binnen. Mijn zoon is jarig. In de gang schrik ik. Daar is hij, in zijn rolstoel, helemaal alleen. In slakkenvaart rijdt hij mijn kant op. Hij ziet me niet.

Ik stop en realiseer me dat ik Job voor het eerst onverwacht tegenkom. Hij mag dan 16 zijn, niet eerder zag ik hem in zijn eentje onderweg. 

Er loopt geen begeleider naast hem. Job nadert de schuifdeuren naar buiten. Een wereld vol gevaren wacht.

Quote

Wat zal ik doen? Job meenemen naar de juf om daar zijn traktaties af te leveren, of hem aansporen zijn weg te vervolgen?

Columns