Anwar burgert in: Versieren

Stel, ik ben ontvoerd. Ik heb geen idee in welk land ik ben, ik zit opgesloten in een huis. Het eerste wat ik zou doen, is naar de wc lopen. Als ik daar een boek, een kruiswoordpuzzel, vaasjes, kaarsen, een agenda, allerlei geurtjes en foto’s zou aantreffen, zou ik direct weten dat ik in Nederland ben.

Volledig scherm
Anwar © Gerard Burgers

Ik heb dat nooit eerder meegemaakt, al die gezelligheid op het toilet. Als ik in Nederland naar de wc ga, kom ik achter iemands complete familiegeschiedenis. Wanneer de man en vrouw van het huis zijn geboren, waar ze elkaar voor het eerst ontmoet hebben, de eerste kus, de komst van de kinderen, het 25-jarig huwelijk. Ja, jullie maken er echt een feestje van op de wc.

Afgelopen december vierde ik de feestdagen bij een Nederlandse familie. Daar was zelfs het toiletpapier in de kerststemming.

Sowieso kan in Nederland een feestdag nooit ongemerkt aan je voorbij gaan. Jullie houden van versieren. Als er iets met voetbal of de koning is, wordt alles oranje. Met kerst wordt alles rood met groen. Er komt een kerstboom in het huis, een papieren laken op de tafel, speciale servetten om je mond mee af te vegen en kopjes waarop staat ‘Merry Christmas’. Families hebben nieuwe kleren aan, vaak qua kleur op elkaar afgestemd. Ook etenswaren zijn anders dan normaal. Melk zit plotseling niet meer in een pak maar staat in een kannetje op tafel.

In Syrië maken we op een feestdag het huis netjes en trekken we mooie kleren aan, maar we veranderen niet ons huis en uiterlijk.

Ik ben benieuwd hoe Nederlanders het offerfeest van de moslims zouden vieren. Misschien zouden jullie overal schapenbeeldjes in huis zetten. In de vensterbank een afgehakt schapenhoofd en dan op tafel een kleedje van schapenvacht. Ondertussen wat geluid van mekkerende schapen op de achtergrond. Lijkt me heel gezellig.

Anwar Manlasadoon (26) vluchtte van Syrië naar Nederland. Hij woont in Arnhem. Deze column komt tot stand met hulp van de redactie. 

Columns