Ober

columnAls ik bij Nederlanders aan tafel zit, voel ik me soms net een ober. 'Mag ik de sla?', goed hier heb je het. 'Mag ik de zout?', oké alsjeblieft. 'Mag ik de aardappelen?', zucht, waarom staat alles aan mijn kant van de tafel?! 

Nederlanders zijn niet te lui om het zelf te pakken, maar vinden het onbeleefd als je langs iemand heen reikt. In Syrië denken we daar anders over: je moet je mede-gasten niet aan het werk zetten maar zelf je eten pakken. 

  1. ‘Ik wil graag opnieuw beginnen in Nederland, zonder vlaggen’
    PREMIUM
    Anwar burgert in

    ‘Ik wil graag opnieuw beginnen in Nederland, zonder vlaggen’

    In Nederland is een vlag een mooi symbool. De driekleur wordt gebruikt als het feest is, als we om respect vragen of als we trots zijn. Sinds de oorlog in Syrië houd ik niet meer van vlaggen. Syrië heeft er drie. Een die hoort bij president Assad, een voor de Koerden en een voor de rebellen. De 'Assadvlag' is eigenlijk gewoon de nationale Syrische vlag, maar omdat hij al lang de baas is in het land ,wordt deze inmiddels geassocieerd met hem.

Columns