Volledig scherm
Marc Nickel neemt deel aan Mindful Run. © Erik van 't Hullenaar

Joggen als een vliegtuig

serieOOSTERBEEK - Mindful Run, kent u dat? Dat is 'lopen in het hier en nu, waardoor je het hoofd leeg maakt en meer geniet van het moment'. Klinkt mooi, maar wat betekenen die woorden in de praktijk? Verslaggever en anti-sportman Marc Nickel neemt de proef op de som bij een vijfweekse cursus in Oosterbeek. Vandaag deel 1.

,,Sta stil en tel een minuut lang je ademhalingen, in en uit'', zegt instructeur Désirée Holstege. Gelukkig, een rustmoment. We zijn van ons verzamelpunt de Vredebergkerk naar park Bato's wijk gejogd. Ik kon tot mijn opluchting de vier andere deelnemers bijhouden, al werkte mijn trainingsbroek onderweg niet mee door diverse malen af te zakken. Ik heb dat inmiddels verholpen door m'n trui erin te stoppen.

Werk aan de winkel

Mijn hart bonst nu in mijn keel na de korte inspanning. Terwijl ik mijn hartslagen tel, vraag ik me nog maar eens af wat ik mezelf aandoe. Ik heb een conditie van nul komma nul, ben al buiten adem als ik een stukje ren om een trein te halen. Ik tel achttien ademhalingen. Volgens Holstege ben je in balans als je tussen de zes en tien per minuut zit, dus er is werk aan de winkel voor me.

En aan het werk gaan we. We joggen op wel heel aparte manieren: op je tenen, op je hakken en daarna met je armen strak langs je lijf, recht omhoog, recht naar voren en daarna zijwaarts. Het doel hiervan is om je bewust te worden van hoe je loopt, zegt Holstege. ,,Zo kom je erachter wat voor je werkt en wat niet.''

Slaapwandelaar

,,Ik lijk wel een slaapwandelaar'', zegt medecursist Gaby als ze met haar armen vooruit loopt. Bij mezelf doemt al hollend met mijn armen wijd uitgestoken het beeld van 'ik ben niet gek, ik ben een vliegtuig!' op. Toch vind ik dit de fijnste afwijkende loophouding, omdat het me een gevoel van openheid en vrijheid geeft.

De afsluitende meditatie blijkt een beproeving voor me. ,,Sluit je ogen en leg je aandacht bij je linkervoet'', zegt Holstege. Wat, m'n aandacht leggen bij mijn voet? Hoe doe ik dat? Ik beweeg maar even met mijn tenen. Oké, hij zit er nog aan. Mijn gedachten dwalen af: ,,Ik moet nog met Lex overleggen...'' Ik leg de aandacht terug naar die voet en merk dat ik gaandeweg rustiger word. Ik ben in het hier en nu, zowaar even mindful dus.

Volgende week de tweede bijeenkomst, in Park Hartenstein. Nog voldoende tijd om te herstellen van de spierpijn. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.