Volledig scherm
Remco Kock. © DG

Arnhem: Hamburg aan de Rijn

columnARNHEM - Arnhem wordt weleens Berlijn aan de Rijn genoemd. Dat is als Theo Janssen vergelijken met Diego Maradona. Ondanks dat er raakvlakken zijn, valt het vergelijk niet serieus te nemen. Theo geniet van het leven, maar niet dusdanig dat hij van de hoofdtribune van GelreDome wordt gedragen.

Berlijn aan de Rijn? Nee, Arnhem lijkt meer op Hamburg, aldus iemand die daar geweest was. ,,Hamburg is net als Arnhem nog volop in ontwikkeling. Alleen zijn wij helaas door de gemeente beroofd van onze Reeperbahn, maar Arnhem heeft wel dat rauwe van Hamburg.”

Wandelen door een stripalbum

Afgelopen week was ik met mijn vriendin in Hamburg, een met graffiti ondergespoten stad, waardoor het voelt alsof je door een stripalbum wandelt. Ik herkende weinig Arnhem in Hamburg. Wat me vooral opviel was dat ik in een miljoenenstad geen moment last van anderen had. Ze waren er wel, anderen, maar ook weer niet. De Duitsers waren vriendelijk en verademend bescheiden en het leek een ongeschreven wet dat niemand zijn mobieltje erbij pakte in de openbare ruimte.

Quote

De Duitsers waren vriende­lijk en verademend bescheiden en het leek een ongeschre­ven wet dat niemand zijn mobieltje erbij pakte in de openbare ruimte.

Harde Arnhemse cynisme

Ik dacht: zijn die Duitsers zo aardig of zijn wij Arnhemmers doorgeschoten assertief (lees: bot) en cynisch? Dat harde Arnhemse cynisme – altijd uitgaan het ergste en vermoeden dat je genaaid wordt – komt volgens amateurpsychologen door de Duitsers. Zij voerden die ene oorlog, waardoor wij nu voor eeuwig de medemens wantrouwen, terwijl de Duitsers – geboren uit schuldgevoel – hele aardige mensen zijn geworden.

Duitse Marken

Omdat ik lang niet meer in Duitsland was geweest, was ik vergeten dat we zulke aardige oosterburen hebben. Als kind kwam ik vaak in Duitsland. Mijn vader komt uit Gendringen, een Achterhoeks dorpje aan de Duitse grens. Opa en oma waren op zondag geregeld een tussenstop naar goedkoop tanken en veel eten voor weinig Duitse Marken.

Curryworst

Mijn broertje en ik werden op die zondagen in de jaren negentig een groot fan van curryworst. Mijn broertje droomde dat de curryworst ooit in Arnhem verkocht zou worden. Waarom was de curryworst er nu al niet eigenlijk? Wel Turkse kebab en Vlaamse friet, maar geen curryworst? Kwam dat door de oorlog?

Toen opa en oma overleden, baalden we dat het op zondag curryworst eten voorbij was. Want je rijdt niet alleen voor een curryworst op en neer naar Duitsland. Mijn broertje inmiddels wel trouwens. Die gaat ook het liefst op vakantie naar Mallorca, El Arenal. Daar heb je Spaans weer met Duitse cultuur (lees curryworst en bier).

Quote

Ik was vergeten hoe lekker dat in curry badende stuk vlees smaakt. Afstote­lijk scherp, zo scherp dat mijn neus begon te druipen, maar toch verslavend.

Verslavend

In Hamburg at ik voor het eerst sinds jaren weer eens een curryworst. Ik was vergeten hoe lekker dat in curry badende stuk vlees smaakt. Afstotelijk scherp, zo scherp dat mijn neus begon te druipen, maar toch verslavend. In die zin is Arnhem – afstotelijk scherp, maar toch verslavend – als een curryworst.

Niet gek dus dat curryworstketen Bobby & Fritz onze stad uitverkoren heeft en binnenkort een Arnhemse vestiging opent en daarmee de droom van mijn broertje realiseert. Ruim zeventig jaar na de oorlog is de tijd blijkbaar rijp en opent Arnhem zijn armen voor Duitse invloeden: Oktoberfest en curryworst. Die Duitse vriendelijkheid moeten we maar niet importeren trouwens. Net alweer genoten van een op de rem trappende automobilist die naar een in de weg rijdende fiets schreeuwde: ,,Hé, hej jij een doodswens of zo?”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.