Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © ANP

Bijna iedereen heeft een Mercedes, en ze gaan pas rijden als de muziek hard staat

Anwar burgert inIn de eerste paar weken in Nederland ging ik vaak naar buiten. Even frisse lucht happen, weg uit het asielzoekerscentrum.

Anwar

Columnist Anwar Manlasadoon is een Syrische advocaat, vluchteling en woont in Arnhem. Deze wekelijkse column komt tot stand met hulp van de redactie.
Klik voor eerdere columns

Op straat zag ik weinig blonde mensen. De mannen op straat leken op elkaar vanwege hetzelfde kapsel, een gouden bril, dikke auto’s en dure kleren.

Ik dacht: nou, de nieuwkomers doen het goed in dit land. Dan komt het dus ook wel goed met mij. Nu woon ik in Arnhem Presikhaaf, waar het grootste deel van deze omschreven mensen ook wonen. Bijna voor elke huis zie je een Volkwagen Golf of een Mercedes. De eigenaar van de auto heeft een pyjama aan, dure sportschoenen en een klein schuin tasje om zijn schouder. Ze beginnen pas met rijden als de muziek hard staat.

Ik vroeg de buurman: ,,Is dat jouw auto?” Ik wees naar zijn Golf. ,,Ja broer”, zei hij. ,,En je hebt ook een eigen huis?”, vroeg ik hem. ,,Nee broer, het is een huurhuis. Kijk broer, ik zweer Wollah, er is geen enkele meid die je gaat vragen: is het je huis? Ze vragen wel: is het je auto?”

,,Dus je wilt geen huis kopen?” vroeg ik. ,,Wat is deze broer, huis kopen is heel duur in Nederland. Ben je gek of zo broer? Van dat geld kan ik vier huizen kopen in het land waar ik vandaan kom.”

Ik dacht na over zijn prioriteiten en wist niet wat ik ervan moet vinden. Ik had plotseling behoefte om even naar het echte Nederland te gaan, dus stapte ik in de bus naar de stad. Ik zag een landgenoot van mij, ik ken hem uit het asielzoekerscentrum. 

,,Heey mattie!”, begroette hij mij. Ik keek verbaasd hoe hij eruit zag. Helemaal aangepast aan onze wijk, want hij liep ook ineens in een pyjama, met een ketting om, een kort kapsel en schuin tasje om zijn schouder. Ik zei: ,,Broer, blijf van me af anders maak ik je kapot ik zweer Wollah.” Hij lachte en begreep dat ik op zijn nieuwe uiterlijk doelde. Hij zei: ,,Ach, wel een mooie stijl toch?”

Ik hoop nog steeds een huis te vinden in een meer Nederlandse wijk. Als het niet lukt, koop ik ook maar een pyjama.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.