Oprichter en voorzitter Mina Omarzai van de Stichting Ameel en haar vriendin Laili Ishaqzai ( links) hopen jonge Afghanen hun trots terug te geven. Foto: Jan Wamelink
Volledig scherm
Oprichter en voorzitter Mina Omarzai van de Stichting Ameel en haar vriendin Laili Ishaqzai ( links) hopen jonge Afghanen hun trots terug te geven. Foto: Jan Wamelink

Druppel voor druppel vormt zich een zee

Donderdag, 21 september 2006 - Een onafhankelijke organisatie voor Afghanen in Nederland. Niet religieus of politiek gericht. Voor en door jongeren. Mina Omarzai begint vanuit Arnhem een offensief om jeugdige landgenoten een betere toekomst te bieden. Vanaf 30 september in de lucht.

Arnhem is weer een stichting rijker. Ameel is de naam, verwijzend naar een archaïsch woord uit het Pashtu, één van de talen die in Afghanistan worden gesproken.

Ameel betekent ketting, vertellen oprichter Mina Omarzai (21) en haar vriendin Laili Ishaqzai (17). Wie bij Afghanistan aan zwaarbewapende Taliban-strijders en dikgesluierde moslimvrouwen denkt, wordt door deze twee jongedames uit de droom geholpen.

Modieus, openhartig, maar bovenal stralend van levenslust. Levenslust die ze vanaf 30 september, als Stichting Ameel zich officieel aan de buitenwereld presenteert, willen overbrengen op hun jonge landgenoten.

„Binnen de groep Afghaanse jongeren in Nederland zit veel potentieel. Ze hebben alleen een duwtje in de rug nodig“, reageert Laili. Mina: „Het fijne gevoel dat ik hier in Nederland heb, wil ik graag met anderen delen.“

De twee hebben hun weg in hun nieuwe vaderland inmiddels helemaal gevonden. Westervoortse Laili doet dit schooljaar eindexamen aan het Candea en hoopt volgend jaar met medicijnen te kunnen starten. Arnhemse Mina is al een stap verder. Zij volgt in Nijmegen de universitaire studie psychologie.

Mina kwam in 1997 met moeder en twee zusjes naar Nederland. Vader en broer volgden een klein jaar later. Beide ouders waren politiek actief en ontvluchtten om die reden Afghanistan.

„Ik heb familie om me heen zien sterven“, blikt Mina terug. „Dat je dat als klein kind moet meemaken, is niet leuk. Maar ik heb er wel veel van geleerd.“

Laili, sinds 1999 woonachtig in Nederland, is persoonlijk leed bespaard gebleven. Maar dat is meteen ook de reden waarom ze nog altijd niet terug durft te gaan. „Ik heb een bepaald beeld van Afghanistan. Dat beeld wil ik niet kapotmaken.“

Mina: „Waar hoor ik thuis? Die vraag stel ik mezelf vaak. Ik weet niet of ik nog terugkan. In Afghanistan ben ik een halve Europeaan en hier een halve allochtoon. Ik heb in Nederland de wereld leren kennen, maar in mijn hart ben en blijf ik een Afghaan. Afghanen zijn een trots volk.“

Om dat trotse gevoel ook onder haar jonge land- en lotgenoten weer wat terug te brengen, heeft ze Ameel in het leven geroepen.

„Ameel betekent behalve ketting ook hoop. Afghaanse jongeren doen het in educatief opzicht best goed, beter dan veel andere allochtone groeperingen in Nederland. Maar in maatschappelijk opzicht is het nog steeds behelpen.

„Menigeen leeft nog te veel met de gedachte: wij tegen jullie. Het gebrek aan begrip voor elkaar zorgt voor onderscheid en afstand. Daar willen we wat aan doen. Hoop geven, de integratie verder tot stand brengen. Opdat uiteindelijk iedereen zich net zo thuis voelt als wij.“

Mina Omarzai voelt zich een bevoorrecht persoon. „Ik ben dankbaar. Dankbaar naar mijn ouders en naar het land dat ons heeft opgevangen. Hier heb ik mijn droom kunnen waarmaken. Een carrière? Ja, ik denk wel dat ik succes kan hebben. Met de stichting en met wat ik zelf kan bereiken. Maar dan denk ik niet aan geld of materie. Geld komt en gaat; liefde en vertrouwen blijven.“

Op het logo van Ameel zijn de ideële gedachten verwoord met de poëtische zin ‘druppel voor druppel vormt zich een zee’. Laili: „We willen er zijn voor Afghanen én Nederlanders. Verschillen zijn vooral gebaseerd op vooroordelen. Daardoor blijf je groepjes houden.

„Wij gaan, druppel voor druppel, ons best doen er een echte multiculturele samenleving van te maken. Een samenleving waarin niet de verschillen, maar de overeenkomsten centraal staan. En ondertussen hopen we ook in ons vaderland iets tot stand te brengen. Misschien kunnen we er ooit een universiteit bouwen. Ja, dat is meteen groot denken. Maar dat leidt wel tot grote daden.“

Stichting Ameel

De openingsbijeenkomst van Stichting Ameel vindt op zaterdag 30 september van 13.45 tot 16.45 uur plaats in zalencentrum De Coehoorn aan de Coehoornstraat 17 in Arnhem.

Stichting Ameel. (www.ameel.nl) organiseert sociaal-culturele, politieke en educatieve activiteiten en bijeenkomsten. De stichting richt zich op integratie en bewustwording.

Stichting Ameel streeft er naar Afghaanse jongeren actiever te krijgen en iets goeds te laten doen voor zowel de Nederlandse als de Afghaanse samenleving.

Ameel is de eerste Afghaanse stichting in Nederland die puur door jongeren is opgezet. Oudere Afghanen in Nederland hangen volgens de initiatiefnemers van Ameel te veel aan hun tradities en gewoontes.

In Arnhem en omgeving wonen vele honderden jonge Afghanen.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.