Hond Siska ‘onnodig afgemaakt’ in asiel: ‘Spijt, verdriet en frustratie niet in woorden te vatten’

ARNHEM/ VELP - Slapeloze nachten heeft ze van de dood van de Mechelse herder Siska. Wat had Maaike haar graag willen redden uit het asiel in Velp, maar het mocht niet baten: Siska is vorige week ingeslapen.

Volledig scherm
De Mechelse herder Siska in het Dierentehuis Arnhem. © Privéfoto

,,De trieste waarheid is dat ze met één telefoontje gered had kunnen worden.’’

Siska is niet meer. De ‘zeer lieve en bescheiden hond met een flinke dosis nieuwsgierigheid’ is donderdag in het Dierentehuis Arnhem na het toedienen van een spuitje overleden. 

‘Onnodig afgemaakt’, stelt Maaike van Rooy. De 41-jarige uit het Liemerse Aerdt was vijf jaar vrijwilliger in het asiel aan de Larensteinselaan in Velp en begeleidde daar intensief de getraumatiseerde Siska.

,,Mijn spijt, verdriet en frustratie hierover zijn niet in woorden te vatten. Het enige wat mij nog rest in deze situatie, is om de dood van Siska niet ongemerkt voorbij te laten gaan’’, aldus een emotionele Maaike. 

,,Siska is ooit gegrepen door een andere hond en droeg de littekens hiervan op haar lichaam én in haar koppie. Uit angst viel zij uit naar andere honden en de stress en prikkels in het asiel versterkte dit gedrag.’’

Na scheiding terug in het asiel

Siska (‘4 of 5 jaar oud’) heeft volgens Maaike laten zien dat zij in haar ‘veel te korte leven’ kon leren en dat haar gedrag, met de juiste begeleiding, kon worden omgebogen.

Het geluk leek aan Siska’s zijde toen ze na haar verblijf in het asiel naar een gezin verhuisde. Dat was aanvankelijk succesvol, maar na een scheiding is Siska weer teruggebracht naar het Dierentehuis Arnhem. 

,,Meerdere malen heb ik gebeld om naar haar welzijn te informeren’’, zegt Maaike. Zij was ten tijde van de herplaatsing geen vrijwilliger meer bij het asiel in Velp, maar werkte achter de schermen door om de toekomst van Siska zeker te stellen. Dat mocht niet meer baten: Siska is donderdag 13 juni ingeslapen. 

,,Mijn verzoeken om de beheerder te spreken te krijgen, of één van de betaalde medewerkers, waren een brug te ver. Ik weet helaas maar al te goed dat de opvang van ieder dier in een asiel een einddatum heeft, goedschiks of kwaadschiks. De trieste waarheid is dat Siska met één telefoontje gered had kunnen worden. Er waren nog genoeg opties om Siska een mooi leven te geven.’’

Quote

Er waren nog genoeg opties om Siska een mooi leven te geven

Maaike van Rooy

‘Weloverwogen keuze’

Karin Mooijekind, vervangend manager bij het Dierentehuis Arnhem, spreekt dat laatste tegen.

,,Dit is een weloverwogen keuze geweest. Het was niet verantwoord om Siska terug in de maatschappij te plaatsen. Ze fixeerde meermaals in haar leven op kleine kinderen en (kleine) dieren: ze ging helemaal uit haar plaat als ze die zag’’, zegt Mooijekind. Volgens haar was het dierenwelzijn de maatstaf om over te gaan tot euthanasie.

Mooijekind benadrukt dat euthanasie geen dagelijkse gang van zaken is in het asiel en dat het overlijden van Siska een enorme impact heeft op de medewerkers en vrijwilligers. ,,Iedereen heeft het hier moeilijk mee. We zijn allemaal dierenliefhebbers en Siska was geliefd hier.’’

,,We wilden haar ook niet naar een andere stichting sturen, dan zouden we de problemen alleen maar wegschuiven. Niet alles is te redden.’’

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.