Kekerdom na 75 jaar opnieuw geëvacueerd, maar nu om te herdenken

videoKEKERDOM - In het dorp Kekerdom is zondag de evacuatietocht overgedaan die inwoners van het dorp precies 75 jaar geleden moesten doen, om te ontvluchten aan het oorlogsgeweld. Er deden een paar honderd mensen aan mee, onder wie enkelen die de tocht als kind zelf hadden gemaakt. 

De oudsten mochten meerijden in legervoertuigen, de anderen overbrugden de afstand van 5 kilometer naar het voetveer van Millingen te voet. Daar moesten de evacués destijds ook met de boot over, naar de veilige Achterhoek. De meesten trokken daarna door naar Groningen.

Lang onderhielden veel Kekerdommers contact met de mensen in de Achterhoek en Groningen die hen hadden opgevangen. Daarom was ook burgemeester Ard van der Tuuk van het Groningse Westerkwartier naar het dorp gekomen om deze herdenking mee te maken.

Bij het vertrek werd passages voorgelezen uit het dagboek van Anne Tielkes-Loeffen, die een beklemmend beeld gaven van de toestand in de schuilkelders voor het vertrek. 'De ene granaat na de ander, een hele nacht lang, soms ging het licht uit door de zware inslagen. We dachten dat ons laatste uur had geslagen.’ 

Quote

Ze sliepen in het hooi, mijn tante en de hond lagen er ook bij. Toch is het gebeurd

Gerrie van Raaij, Werd verwekt tijdens de evacuatie

Verwekt in Silvolde

Gerrie van Raaij (74) uit Kekerdom liep mee, omdat ze de tocht wilde maken die ook haar moeder en vader hadden gedaan. ,,Ik ben er al de hele week mee bezig. Vanmorgen heb ik de oude kleren aan gedaan, want mijn moeder had het toen ook moeilijk.” Bijzonder is dat zij werd verwekt in de periode dat haar ouders in Silvolde geëvacueerd lagen. ,,Ze sliepen in het hooi, mijn tante en de hond lagen er ook bij. Toch is het gebeurd.”

Jan Sanders, nu 81 en toen 6 jaar, weet zich nog te herinneren dat hij zijn hond wilde meenemen toen hij met zijn familie op weg ging. ,,Maar hij liep nogal veel bij de moffen. Toen één van hen floot, sprong hij weg en rende naar hem toe. Ik wilde hem nog ophalen maar mijn vader zei: ‘Laat 'm toch, die moffenhond.”

Bij het voetveer van Millingen ging het hele gezelschap in een boot waar nog meer dagboekfragmenten werden voorgelezen en liedjes van Vera Lynn werden gezongen. Terug in Kekerdom, bij de Kaliwaal, liep het gezelschap voorbij de sluis die in die ene zware oorlogsmaand van 1944 dienst deed als schuilkelder voor veel Kekerdommers. Speciaal voor deze dag was hij opnieuw ingericht en onder meer voorzien van hooi, waar toen op geslapen moest worden.

Volledig scherm
De stoet op weg van Kekerdom naar de veerpont in Kekerdom. © DG

Nijmegen e.o.