Volledig scherm
Jeroen en Danielle Peters in hun achtertuin, met zoon Sven (8) en dochter Lynn (5). © Rolf Hensel

Jeroen uit Driel zorgt voor zijn chronisch zieke Danielle

DRIEL - Mantelzorg. Dat is iets voor en door ouderen. Zou je denken. Maar er zijn ook dertigers die zorgen voor een ziek of hulpbehoevend persoon. Jeroen Peters (38) uit Driel zorgt al 6 jaar voor zijn vrouw Danielle (38), die zeer regelmatig wordt overvallen door migraine. 

Migraine zit in de familie van Danielle, die al vanaf haar derde jaar regelmatig wordt overvallen door heftige hoofdpijn. Ze heeft ermee leren leven. Maar als ze zwanger is van Lynn (5) neemt het aantal klachten drastisch toe. De migraine-aanvallen duren langer, komen vaker voor en zijn nog heftiger. Zware medicijnen bieden geen uitkomst; ze wordt er alleen maar zieker van. 

,,Soms weet ik niet meer waar ik het zoeken moet; ben ik dagen compleet van de wereld. Ik was vaste klant in het ziekenhuis, maar doktoren hadden de oplossing ook niet paraat. Op een gegeven moment ben je uitbehandeld. Maar de migraine is er nog steeds.’’

Ziektewet

Danielle was bureaumanager bij een opleidingsorganisatie in Arnhem, maar in 2013 ging ze de ziektewet in. Werken gaat niet meer, ze is voor tachtig tot honderd procent arbeidsongeschikt verklaard. Als ze ziek is, wordt ze verzorgd door Jeroen, die bij een zorgverzekeraar werkt in Eindhoven. ,,Mijn leidinggevende en directe collega's weten van onze situatie. Gelukkig kan ik, als de thuissituatie daar om vraagt, iets later komen of iets eerder naar huis gaan. Dan haal ik de uren later in. Ik werk ook regelmatig thuis. Gelukkig wordt daar geen probleem van gemaakt.’’

Quote

Ondertus­sen genieten we op de dagen dat ik niet ziek ben

Danielle Peters

Steun

Veel steun krijgt Danielle ook van de ouders van Jeroen. Zij passen vaak op de kinderen, Sven (8) en Lynn. Brengen en halen ze van school als dat gewenst is. ,,Wij zijn dit jaar van Elst naar Driel verhuisd en wonen nu vlakbij mijn ouders. Een heel bewuste keuze. Mijn ouders hoeven nu niet elke keer op en neer te reizen om ons te helpen. We wonen op 200 meter van elkaar’’, vertelt Jeroen, die al jaren in het eerste elftal van RKSV Driel voetbalt. ,,Dat is een uitlaatklep voor mij.’’

Hoe de toekomst eruit ziet? Danielle weet het niet. ,,Ik hoop natuurlijk dat de migraine weer het niveau krijgt van voor de zwangerschap van Lynn. Dus minder heftig en frequent. Maar dat is afwachten. Ondertussen genieten we op de dagen dat ik niet ziek ben. Van een voetbal- of turnwedstrijd van de kinderen bijvoorbeeld. Pluk de dag.’’

Betuwe