‘De sok vol bankbiljetten hebben we nooit gevonden’

In deze aflevering van de rubriek Tussen oude muren vertelt Femmegje Kortekaas over Het Hoogh Huys aan de Leegstraat 14 in Winssen.

Volledig scherm
Femmigje Kortekaas © David van Haren

Hoe is het om te wonen in een monument? In Maas en Waal staan veel panden met een verhaal. De bewoners vertellen over het leven tussen oude muren.
Klik voor eerdere afleveringen

De leeuwtjes voor de deur van Het Hoogh Huys in Winssen waren verdwenen en ook een aantal authentieke tegeltjes waren uit de schouw gehaald. Vermoedelijk gestolen. De oude herenboerderij die Femmegje Kortekaas en haar man in 1997 in Winssen kochten, was bovendien zeer slecht onderhouden. ,,We zochten een huis met ruimte waar je je hele leven kunt blijven fantaseren.” 

Het rijksmonument uit 1803 aan de Leegstraat leent zich daar goed voor. ,,De twee broers die er voor ons woonden, sloten steeds meer deuren af. Ze hadden alles ingedeeld in hokjes. Vanuit de kelder kon je naar het dak kijken en vanaf de straat kon je het huis niet zien, zo dichtbegroeid was het.”

‘Way of living’
Kortekaas deed veel zelf. ,,Je koopt geen huis, maar een way of living. Je moet er goed voor blijven zorgen. Met een monument heb je de taak het te restaureren en te behouden. We hadden geen tekeningen, maar als je de kalk van de muren haalt, spreken de ruimten vanzelf. Je ziet alles terug, deuren, ramen.”

Ze legden de fundamenten van het huis bloot en bouwden het op in oude stijl. ,,’s Nachts kon ik soms niet slapen als we de volgende dag er een plafond uit gingen halen. Dan dacht ik: nu gaan we die sok vol bankbiljetten vinden. Maar dat is nooit gebeurd.”

Zeeën van ruimte
Geen kleine hokjes meer, maar zeeën van ruimte. Overal in huis is wat te zien, oude voorwerpen, brocante en kunst. Kortekaas speurt ook rommelmarkten en marktplaats.nl af op zoek naar moois. Door een gelukkig toeval kon ze de oude tegeltjes met Bijbelse voorstellingen van de negentiende-eeuwse schouw, vervangen. ,,In de oorlog ging mijn vader als kind naar de Stevenskerk in Nijmegen toen die net gebombardeerd was. In de puinhopen vond hij een aantal precies dezelfde tegeltjes. Die heeft hij al die tijd bewaard. Ik ben bang dat we alleen de volgorde van de vertellingen geweld aan hebben gedaan.”

De voormalig juriste runt een bed and breakfast in een deel van het huis en legt zich de laatste jaren met name toe op bruiloften. Het Hoogh Huys is ook een officiële trouwlocatie. Ze gebruikt daar het achterhuis, de tuin en de kas voor. ,,Daar kan ik mijn fantasie en creativiteit in kwijt. Ieder bruidspaar krijgt een eigen aankleding.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Maas en Waal