Volledig scherm
Theo Roelofs geeft leerlingen van De Reuzepas uitleg op de plek waar in de oorlog zes mensen omkwamen bij een explosie, waaronder twee van zijn broers. © Eveline Van Elk

Niemand sprak over de dood van Harrie en Theo

EWIJK - Uit 1779 stamt de boerderij van de familie Roelofs aan de Ewijkse Brugstraat. In de 240 jaar die sindsdien verstreken kende het monument geen dramatischer dag dan 8 oktober 1944. Drie Britse soldaten en drie kinderen waren op slag dood toen een Bren gun carrier, een militair rupsvoertuig, ontplofte. Voor het eerst in 75 jaar herdachten dinsdag tientallen mensen gisteren de ramp op de plek waar die gebeurde.

Cor Roelofs was erbij, net als driekwart eeuw geleden. Hij was toen 7 jaar. ,,We zaten met misschien wel vijftien mensen binnen aan het middageten", vertelt hij. ,,Mijn ouders, ik en nog twee broers. Maar ook evacués uit Nijmegen die bij ons woonden, of in de buurt. Het was echt vol bij ons in die dagen."

Chocola

Volledig scherm
Beeld van de herdenking op de rampplek. © Eveline Van Elk

Een dag eerder waren de Engelsen van het Duke of Cornwall Regiment aangekomen en bij de familie ingekwartierd. Ze rustten uit van de strijd en maakten zich bij de kinderen populair met chocola. ,,Ik had net wat van ze gekregen”, vertelt Cor. ,,Terwijl wij aten, waren mijn broer Harrie en broertje Theo ook chocola gaan halen. Samen met Gerard van Rossum, een jongetje dat vanuit Nijmegen was geëvacueerd.”

Cor zou zijn broers van 9 en 6 nooit meer zien. Een enorme klap maakte een einde aan de drie kinderlevens, en aan dat van drie Engelse soldaten. De pantserwagen vol brandstof en munitie was, door onbekende oorzaak, ontploft. Weken later werden rond de boerderij nog lichaamsdelen gevonden. Cor Roelofs: ,,Er was meteen paniek. Het huis stond in brand en alle ramen waren eruit. Wij kinderen werden meteen naar het huis van oma gebracht.”

Met emmertjes water blusten de Engelsen het vuur. Toen de familie het huis weken later weer betrokken, lagen de broertjes op de begraafplaats en de Engelse doden in de tuin. Pas jaren later werden ze overgebracht naar de oorlogsbegraafplaats in Nijmegen.

Quote

We zaten met misschien wel vijftien mensen binnen aan het middageten. Mijn ouders, ik en nog twee broers.

Cor Roelofs

Graflinten

Over de ramp werd in het gezin vervolgens niet meer gesproken, de begraafplaats niet meer bezocht. Er kwam een dochter, Annie, en later twee zoons die naar de overleden jongens werden vernoemd: Harrie en Theo. ‘Theo 2' woont nog steeds in het ouderlijk huis waar alles is gebeurd. Nadat zijn moeder elf jaar geleden overleed, vond hij op haar slaapkamer de graflinten die ze van haar zoons had bewaard.

Onlangs bezocht hij met Cor groep 8 van basisschool De Reuzepas. Gewapend met knutselboekjes van hun broers en een foto van Harrie - van Theo was nooit een foto gemaakt - vertelden ze  over de oorlog. De klas was er gisteren ook bij toen de Ewijkse oorlogsramp bij de boerderij werd herdacht. Vervolgens gingen de tientallen aanwezigen naar het oorlogsmonument bij de kerk, om daar ook de andere vier Ewijkse oorlogsdoden te gedenken.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Maas en Waal