Volledig scherm
Demonstranten buiten de Hong Kong Polytechnic University (PolyU). © REUTERS

Radboud-student Willem vluchtte uit Hong Kong: ‘Ineens staat je begeleider in de frontlinie’

BEUNINGEN/ NIJMEGEN - Zo deel je nog een gang en zo zie je je studie- en huisgenoten molotovcocktails en brandbommen fabriceren. En terwijl ze stenen uit de straten van de universiteitscampus wrikken om mee naar de politie te gooien, sturen ze je bezorgde Whatsappjes: ‘I’m so sorry.’ 

,,Ze deden er alles aan om te voorkomen dat uitwisselingsstudenten en toeristen betrokken raakten bij hun acties”, zegt Willem Derks (21) uit Beuningen.

De derdejaars International Business Administration van de Radboud Universiteit begon in september aan zijn halfjaar op de City University of Hongkong. 

De ervaring was beangstigend

,,Het rommelde daar in de zomer al. Ik informeerde steeds of het veilig was om te gaan. Toen ik op de campus aankwam was het nog een oase van rust. Natuurlijk, de demonstranten waren het gesprek van de dag, maar dat was het.”

Tot de derdejaars op een dag met een vriend niet meer bij het metrostation kon komen vanwege een actie, waarbij ook met traangas werd geschoten. ,,De demonstranten hielpen ons om weg te komen. Ze waren zachtaardig tegen ons, maar de ervaring was beangstigend.”

Opeens moesten alle ramen dicht

Volledig scherm
Willem Derks © dG

De sfeer tussen studenten en politie werd grimmiger toen een student van een dak viel. ,,Het gerucht ging dat de politie daar iets mee te maken had.”

Dit leidde op 11 november tot een woede-uitbarsting en in de dagen daarna was er volgens Derks geen houden meer aan, ook niet op de rustige campus van CityU. ,,Studenten belegerden onze school. Ze haalden alles uit de lokalen en maakten molotovcocktails.” 

Dat was bedreigend én surrealistisch: ,,Elke studentengebouw had een student-tutor, zo iemand bij wie je terechtkunt met problemen. En ineens zie je hem dan in het zwart gekleed in de frontlinie staan.” 

Op een ochtend toen iedereen nog sliep was er paniek en moesten alle ramen dicht vanwege een traangasaanval. Had hij tot dan toe nog geaarzeld: gaan of blijven, daarna was een ticket naar Seoel in Zuid-Korea zo geboekt, vertelt Derks.

Hij vluchtte vorige week woensdag en gaat niet meer terug. De tentamens zijn vervangen voor een opdracht die hij ‘overal kan doen’. Zijn gedachten dwalen wel steeds af naar zijn mede-studenten met wie hij een klik had, maar die niet weg kunnen uit de chaos.    

Maas en Waal