Özcan Akyol
Volledig scherm
PREMIUM
Özcan Akyol © Joost Hoving

De boeren verliezen hun strijd als ze niet snel hun waardigheid terugwinnen

columnÖzcan Akyol schrijft drie keer per week over wat hem bezighoudt.

Voor mijn ouders als gastarbeiders naar Nederland afreisden, waren ze zelfvoorzienende boeren in Turkije, net als andere mensen in hun dorpje. Om die reden heb ik altijd met waardering over dat beroep gedacht. De onafhankelijkheid van de boer, in combinatie met het harde werken, niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen, heeft iets romantisch en ontzagwekkends.

Dat beeld werd in mijn jeugd in Deventer alleen maar bevestigd. We leerden woorden als ‘boerenverstand’ en ‘boerenslim’. Deze uitdrukkingen typeerden de mensen die door eigenzinnigheid uitblonken en tekenden tegelijkertijd hun intelligentie. Een boer? Die krijg je niet zo snel gek. Dat was heel lang de heersende opvatting. En dat bleek ook wel toen ze dit jaar hun eerste landelijke actie organiseerden. Ze ontvingen applaus voor hun acties en steun voor hun zorgen.