Volledig scherm
© Jan de Groen

'Mam, als ik voor Feyenoord ben, wordt papa dan boos?'

Help, mijn zoontje is voor Feyenoord! Een persoonlijke noodkreet van onze verslaggever en Ajacied Tonny aan de vooravond van de klassieker.

Volledig scherm
© Jan de Groen

Het is seconde 53. Lasse Schöne knalt de bal van ver onberispelijk hard achter de Feyenoord-keeper. De kracht waarmee het leer via de onderkant van de lat op de grond stuitert en nog eens het dak van het doel raakt, is gelijk aan mijn ontlading.

Een oerkreet, een luchtsprong. Als ik me omdraai, zie ik jou, in je Feyenoord-shirt, stil en beteuterd zitten. ,,Het duurt nog 90 minuten hoor, jullie hebben nog tijd genoeg om te scoren'', zeg ik tegen je. Meende ik op dat moment natuurlijk geen bal van, maar in een split second viel de oer-Ajacied in mij terug in de rol van troostende vader.

Coming-out

Het was de eerste keer sinds jouw coming-out dat we samen naar de Klassieker keken. Er is niet echt een moment geweest waarop je het me vertelde. Het was een proces van enkele jaren waarin je stilzwijgend evolueerde van een Ajax-fan tot een Feyenoord-supporter.

Op 14 mei 2011 nam ik je voor het eerst mee naar de Amsterdam ArenA. Het was de laatste training voor de kampioenswedstrijd tegen FC Twente, de opmaat naar de eerste titel in zeven jaar. Je was 3 jaar oud en kende het Ajax-lijflied uit je hoofd. Het staat op YouTube: 'Ajax fan nr 1 mijn neefje'.

Op 14 mei 2017 zong je in een Feyenoord-shirt Hand in hand kameraden. Je vierde springend het kampioenschap.

Soms vraag ik me af waar het is misgegaan. Ik had alles toch goed geregeld? Ik kreeg de gynaecoloog - en je moeder - zo ver dat de keizersnede op de magische 'veertiende' gepland werd, en je om 10.40 uur geboren werd. Als baby had je een Ajax-kussentje en Ajax-rompertje. Je hebt een collectie Ajax-shirtjes. Het staat allemaal op beeld.

Volledig scherm
© Tonny van der Mee

Shirtjes

Volledig scherm
© Tonny van der Mee

Waarom ben je voor Feyenoord, vroeg ik van de week. ,,Omdat al mijn vrienden voor Feyenoord zijn en omdat we in Rotterdam wonen. Ook al zijn de fans heel fanatiek, het gaat uiteindelijk om de club.'' Wat doen we dan met al je shirtjes? ,,Die wil ik bewaren om later in lijstjes op mijn kamer te hangen als ik groot ben, om aan mijn kinderen te laten zien.''

Ik begrijp het wel. Je woont in een wijk waar mensen een Feyenoord-vlag uit het raam hangen als ze kampioen worden. Je zit op een school waar iedereen voor Feyenoord is en zelfs ouders in zo'n trainingspak lopen. Je hebt opa's die voor Feyenoord zijn. Een neef die zijn hele Ajax-kamer liet afbreken, omdat hij opeens voor Feyenoord was. Van hem kreeg je je eerste Feyenoord-shirt en een Feyenoord-bal met de handtekening van Gio.

Ik ben al 28 jaar een beetje schizofreen. Geboren en getogen in Het Gooi, opgegroeid met Ajax. Ik was in De Meer, het Olympisch Stadion, de ArenA. Ik zat 22 uur in een bus van Istanboel naar Athene voor een Champions League-wedstrijd.

Maar ik ben ook o zo trots op Rotterdam, mijn huidige woonplaats. Word knettergek van dat kneuterige Amsterdam met z'n grachten en toeristen. Ik word pas echt warm als ik op de fly-over de skyline van mijn stad zie. Ajacied en Rotterdammer. Kén dat?

Ongezonde rivaliteit

Ik heb mijn nek uitgestoken toen ik op mijn vijftiende dat Gooise matras verruilde voor het asfalt van de Beverwaard in Rotterdam-Zuid. Ik voetbalde er - naïef als ik was - in een Ajax-shirt op veldjes. Mijn Ajax-vlag hing uit het raam toen ik geslaagd was en Ajax de Champions League won.

Ik ben opgegroeid met de vaak ongezonde rivaliteit. Ik krijg hoon over me heen bij elke misstap van Ajax. Ik heb twee keer vanuit een Feyenoordvak Ajax zien winnen in De Kuip. Acht keer zag ik er mijn club scoren. Acht keer bleef ik stil. Eén keer ben ik uitgescholden voor kankerjood.

Als de F-side zingt over bommen op Rotterdam, hebben ze het wel over mijn stad. Als ze in Rotterdam 'helemaal niets in Amsterdam' zingen, hebben ze het over mijn club.

Volledig scherm
© Tonny van der Mee

Eigen keuzes

Lang had ik de illusie dat je tot je puberteit mij in alles zou nabootsen. Maar je bent inmiddels een prachtjongen van 9 jaar, die alleen naar school fietst, een iPhone heeft en zijn eigen keuzes maakt.

Je moeder vertelde dat je uit loyaliteit naar mij nooit durfde te vertellen dat je besmet was geraakt met dat 'F-irus'. ,,Mam, denk je dat papa boos en teleurgesteld is als ik voor Feyenoord ben?''

Lieve zoon, papa is niet boos. Jij mag gewoon voor Feyenoord zijn. Ik moest wel heel erg slikken toen ik je voor het eerst uit volle borst Hand in hand kameraden hoorde zingen. En toen ik je bij De Kuip afzette voor je eerste wedstrijd, omdat je opa zo nodig met je naar Feyenoord wilde.

Ik zal je zusje Sara (5) en broertje Moos (8 maanden) niets opdringen. Die naam Moos was overigens mijn idee. Kwam ik op door de tv-documentaire Superjoden van Ajax. Hardcore Ajacieden Jeroen en Diana hadden een dochter Sara en een zoontje Moos. Leek me grappig. Heb ik je moeder pas na de geboorte verteld natuurlijk.

Volledig scherm
© Tonny van der Mee

Virus

Misschien heb ik het Ajax-virus er iets te dik opgelegd. Heb ik iets te hard afgegeven op Feyenoord. Ik heb geleerd de rivaliteit te relativeren.

Ik laat het woord 'kakkerlak' niet meer vallen. Net zoals ik nooit dingen als joden, kanker, Hamas, gespring en gesis uit jouw mond wil horen.

Ik zal voortaan mijn gezicht in de plooi proberen te houden als Feyenoord heeft verloren. Ik zal nog vaak de troostende vader moeten spelen. Want het leven van een Feyenoord-supporter kent veel dalen en af en toe een piek. In je korte leventje dat je nog voor Ajax was, vierde je evenveel landstitels als de meeste van papa's collega's in 40 jaar.

Op 15 mei 2017 stuurde ik je niet naar school, maar stonden we samen bij de huldiging van jouw club op de Coolsingel. Urenlang heb ik door de zure appel heen gebeten. Omdat de liefde voor een club verbleekt bij de liefde van een vader voor zijn zoon.

  1. Zo zag je Utrecht nog nooit: plaatsen van spoorbrug levert fantastisch beeld op

    Zo zag je Utrecht nog nooit: plaatsen van spoorbrug levert fantastisch beeld op

    Dit weekend kruipt de nieuwe spoorbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal in Utrecht langzaam naar zijn plek en dat levert spectaculaire beelden op. Al sinds vrijdag is spoorbeheerder ProRail bezig om het gevaarte van ruim 170 meter lang, 15 meter breed en 3000 ton zwaar op zijn plek te krijgen. De verhuizing heeft wel een kleine vertraging opgelopen door een te lage waterstand. Naar verwachting staat de brug maandagochtend vroeg op zijn plek.