Volledig scherm
René Parijs. © William Hoogteyling

René Parijs brengt de verhalen naar het museum in Buren

BUREN Wie Buren zegt, noemt in een adem het Marechausseemuseum. Dat was niet altijd zo, maar de nieuwe vestigingsdirecteur René Parijs heeft voor een nieuw elan gezorgd. Uitrustingsstukken, wapens, uniformen. Ze hebben een verhaal gekregen net als de marechaussees van nu. 

Toen René Parijs (58) de nieuwe directeur van het Marechausseemuseum werd, legde hij de lat direct hoog. Binnen een jaar moest er een verdubbeling van het aantal bezoekers gehaald zijn. Dat lukte. De teller ging van 11.000 naar 24.000 per jaar. ,,En toch moet ik soms aan mensen uitleggen waar Buren ligt, omdat ze denken dat het een plaatsje in Groningen is.’’ 

Wat is er anderhalf jaar na uw komst veranderd?
,,We hebben de deuren van het weeshuis opengezet en de luiken van de ramen opzij geklapt. Die waren dichtgeschroefd. Door het hout heen. Ik ontmoette mensen uit Buren die hier al twintig jaar wonen en dachten dat het een gesloten inrichting was.  Mensen liepen ons voorbij. Hadden niet in de gaten dat er een Marechausseemuseum was. Toen alles open stond kwam de loop vanzelf.’’

U heeft het museum letterlijk en figuurlijk ook afgestoft.
,,In anderhalf jaar tijd hebben we heel veel geld uitgegeven aan achterstallig onderhoud. Daarna hebben we de collectie uitgedund. Het was teveel. 20.000 objecten. 10.000 boeken. Dan haak je al snel af. Wat we uit het museum hebben gehaald, is opgeslagen in depot. Ik ontwikkel nieuwe ruimtes voor zogenaamde ‘wisseltentoonstellingen’. Volgend jaar vieren we 75 jaar bevrijding. Brengen we Karst Smit onder de aandacht, een van de meeste gedecoreerde marechaussees uit de Tweede Wereldoorlog. Al zijn onderscheidingen, echt een borst vol, stellen we ten toon. En daarbij krijgt de bezoeker het verhaal van Karst Smit, die zes, zeven keer het kanaal overstak, het verzet ondersteunde. Dan kijk je anders naar die onderscheidingen. We zorgen voor verdieping.’’ 

Eind juni is er een tentoonstelling met de titel ‘Ik beloof trouw’. Wat is daar zo bijzonder aan?
,,Die gaat over zes marechaussees uit het hier en nu. Ze krijgen allemaal zes dezelfde vragen. Bezoekers krijgen een koptelefoon op. Lopen langs de uitrustingsstukken. De wapens. Horen tegelijkertijd zes persoonlijke verhalen. Een vrouwelijke marechaussee vertelt waarom een tatoeage op haar arm heeft van de kop van haar hond waar ze altijd mee werkt op Schiphol. Een ander waarom het werk op de luchthaven soms heel zwaar is als ze een Syrische moeder met drie kinderen moeten uitzetten. Hoe ze die in Syrië moeten overdragen aan de politie en dan een arrestant weer mee terugnemen om die af te leveren bij het Internationaal Gerechtshof. Elke dag werken er 2500 jongens en meisjes van de marechaussee op Schiphol. Ze doen buitengewoon indringend werk. Ook dat laten we zien in het museum.’’

De Stichting Koninklijke Defensiemusea heeft vier Nederlandse defensiemusea: in Soest, Den Helder, Rotterdam en Buren. Buiten dat kringetje hebben jullie nog heel veel concurrenten.
,,Er zijn in Nederland 85 musea die zich met de verdediging van Nederland bemoeien. Denk aan de Oude Hollandse Waterlinie, het museum op de Grebbeberg, het bevrijdingsmuseum in Berg en Dal. Overloon is net vernieuwd. Hebben ze heel mooi gedaan. Wordt de Tweede Wereldoorlog verteld in zeven verhalen. Een gaat over koningin Wilhelmina. Hoe ze met haar gezin in een geldauto naar Londen werd gebracht. Die geldauto staat in Overloon. De authentieke! Daar ben ik best een beetje jaloers op.’’

Maar u heeft een evenement in huis wat al die andere musea niet hebben.
,,Zondag hebben we in de tuinen van het Marechausseemuseum de kunstmarkt. Honderd kramen, geen dixies maar een toiletwagen, een cateraar die het eten en drinken verzorgt en muziek van de Nijlpaarden. Dat is een band, echt te leuk voor woorden. Roep een titel en ze spelen het nummer voor je. De bezoekers komen binnen via de voordeur van het museum. Dat is die dag gratis toegankelijk. De folders leggen we klaar om mee te nemen. Als ze die thuis dan nog eens bekijken, hopen we dat ze terugkomen naar het Marechausseemuseum.’’

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Rivierenland