Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © ANP

Met een kale kop over straat: ‘Tjee, dit is wel heel confronterend’

Column Willemien WeermanWillemien Weerman is journalist. Ze heeft een ongeneeslijke vorm van kanker. Ze beschouwt dit als een ongewild avontuur en schrijft over wat dit in haar en haar omgeving losmaakt.

‘Hoi, kale’, heb ik nog niet gehoord. Niemand roept me na. Wel zie ik, vooral bij fietsende passanten, dat ze soms snel even over hun schouder kijken. Alsof ze willen checken of ze werkelijk zien wat hun ogen hen vertellen. Is het een vrouw van middelbare leeftijd met een aquablauw jurkje aan? Ja! Maar wel eentje met een volledig kale kop.

Het zit zo. Een week eerder droeg ik een bepaald type hoofdbedekking. Een chemomutsje. Ergens op zolder ligt nog een een pruik maar met een temperatuur van 25 graden zou ik mezelf daarmee wel heel erg op de proef stellen.

Quote

Ik sta niet snel met een mond vol tanden maar nu hapte ik naar adem

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns