Saskia is de enige museumdirecteur van Nederland zonder museum

columnDaar stond ze dan, in een leeg museum. Geen schilderij meer aan de muur. Geen voetstappen in de gangen. Geen gedrang in de gangen, bij de ingang niet de geur van jassen die de winterkou mee naar binnen namen. 

Volledig scherm

Ze keek om zich heen en zag kale, witte muren. De eerste spinnenwebben begonnen zich te ontwikkelen. Verstilde leegte, noemden ze dat in haar kringen. Ze bekeek haar visitekaartje. Saskia Bak, directeur van Museum Arnhem.

Ze is de enige museumdirecteur van Nederland zonder museum. En dat zal ze nog even blijven. Vorige week werd bekend dat de verbouwing van het Arnhemse museum voorlopig niet doorgaat.
Geen aannemer die het voor de beschikbare 15 miljoen wil doen. Voor 25 miljoen was er één bedrijf dat het - vooruit dan maar - wilde proberen.

De concurrentie had vriendelijk voor de eer bedankt. Het ontwerp voor een nieuwe vleugel van Benthem Crouwel Architects uit Amsterdam was weliswaar mooi - een soort rustieke schoenendoos die half over een stuwwal heen hangt - maar ook ingewikkeld. In Arnhem hadden ze, naïef en opgewekt als altijd, bedacht dat het handig was om het museum
in afwachting van de verbouwing maar vast te sluiten. Je kon immers niet optimistisch genoeg zijn. Twee jaar zou het dichtblijven.

Ik weet niet of het donkere wolken zijn, of dat je het slecht karma moet noemen, maar het
wil niet erg vlotten met dat Arnhemse museum. Ze hebben er prachtige werken, die ze bij gebrek aan ruimte ongeveer over elkaar heen hingen. Een plan voor een nieuw cultuurgebouw met een Filmhuis werd een paar jaar geleden afgeblazen. Het was toch beter het bestaande museum uit te breiden.

En nu dit weer. Arnhemse politici lopen zich intussen warm voor een nieuwe museumdiscussie: doorgaan met het huidige plan of toch een heel nieuw pand? Ik zou mevrouw Bak willen adviseren wat hobby's te zoeken - een echt museum heeft ze voorlopig toch niet onder haar hoede.

In Arnhem hebben ze sowieso een opmerkelijk talent voor het herhalen van fouten. In de jaren negentig lieten ze er het oude station slopen zonder te weten wat er voor in de plaats kwam. Het zou vast goed komen allemaal, twijfel was iets voor onzekere geesten. Het kwam ook goed, daar moeten we ze gelijk in geven, maar het duurde twintig jaar.

Het wonderlijke is: de man die bij het station het puin van zijn voorgangers moest opruimen, is de man die nu de deur van het museum vast op slot liet draaien: SP-wethouder Gerrie Elfrink. Ik weet niet zeker of de geschiedenis kan knipogen, maar ik denk van wel.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns