Wij hebben hier niet veel met de maand mei

columnMet 1 mei hebben we in Nederland niks. Zelfs van de Dag van de Arbeid is het hier nooit gekomen. We zijn er te calvinistisch en te katholiek voor. We lijken te denken dat als je echt arbeidt, je natuurlijk nooit een vrije dag moet nemen.

Volledig scherm
Jo Wijnen. © Foto Joost Hoving
Quote

Als mei begint, is het nog volop lente en als de maand eindigt, is het al binnen enkele weken midzomer

In mijn kinderjaren was mei de maand van Onze Lieve Vrouw. Ik herinner mij nog dat we vroeger in de kerk Gekomen is uw lieve mei, Maria zongen, een vroom lied dat perfect paste bij de Rijke Roomse Blijdschap die destijds in mijn geboortestreek nog met een heilige hevigheid woedde. Thuis besloten we zelfs iedere avond, en dat een maand lang, de rozenkrans te bidden, maar dat waren we al na een dag of drie weer vergeten.

Voor een seizoenenmens zoals ik blijft mei de mooiste, maar jammer genoeg ook de kortste maand van het jaar. Want als hij begint is het nog volop lente en als hij eindigt is het al binnen enkele weken midzomer. De Duitse dichter Heinrich Heine schreef naar mijn smaak het prachtigste meigedicht dat bestaat: Im wunderschöne Monat Mai. Dat zindert van een verrukte sensualiteit.

In mijn (zeer vrije en hulpeloze) vertaling luidt het: 'In de wondermooie meimaand/Toen alle knoppen opensprongen/Is in mijn hart/De liefde ontkiemd/ In de wondermooie meimaand/Toen alle vogels zongen/Heb ik aan haar bekend/ mijn hunkering en verlangen'.

Op die tekst schreef Robert Schumann op zijn beurt een veel te kort (anderhalve minuut) lied waar die hunkering en dat verlangen met verdubbelde kracht afspatten.

Dat is nog eens wat anders dan de arbeid. Natuurlijk hebben we zelf de Mei van Herman Gorter (1864-1927). De eerste regel van dit gedicht kent iedereen: 'Een nieuwe lente en een nieuw geluid'. Waarop volgt: 'Ik wil dat dit lied klinkt als het geluid/ Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht'.

Ik vond het toentertijd zo mooi dat ik besloot ook de rest van het werk te lezen, temeer omdat Gorter, net als Heine trouwens, alles van de liefde wist met zijn vrouw en twee toegevoegde minnaressen. Maar ach, Gorters Mei sleept zich 4381 versregels voort en dus ben ik ver voor de vierhonderdste regel met lezen gestopt. Ik zou er langer mee bezig zijn geweest dan de hele meimaand duurt. Daarom ben ik toch maar weer teruggevallen op Heine en Schumann en heb ik gisteravond Im wunderschöne Monat Mai nog eens beluisterd. Ademloos en met tranen in de ogen, dat wel.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns