Volledig scherm
foto Robin Utrecht/ANP

Koningin Beatrix steelt harten in Rumah Kita

WAGENINGEN - Ineens wendt koningin Beatrix zich tot mevrouw Berends. De majesteit heeft zich dan al een tijdje onderhouden met een paar andere dames aan het tafeltje van Berends. "Ik had het helemaal niet verwacht", vertelt de 90-jarige Indische Wageningse. "Ze was met een andere mevrouw aan het praten en ineens begon ze tegen mij. De koningin was heel geïnteresseerd."


Berends vertelt de vorstin onder meer dat ze een hondje heeft, een Jack Russel, maar dat het in de nieuwbouw midden in de stad wel lastiger is om met het beestje te wandelen. De geheel in het zwart gehulde majesteit knikt begripvol. Als Berends haar leeftijd verklapt, laat Beatrix zich ontvallen dat je dat niet zou zeggen en dat ze zo ook wel 90 jaar wilde worden. " Ja, dat was erg lief van haar. Ze zei ook dat ze het hier heel erg mooi vond. "

Berends is blij dat de koningin naar Wageningen is gekomen om de nieuwbouw van Rumah Kita langs de Van Uvenweg te openen. "Dat vinden we heel erg fijn. We zijn allemaal erg Oranje-gezind hè."

De vorstin toont zich tijdens de praatjes met de bewoners erg flexibel. Als 'Oma' Souisa het plots tijd vindt om haar een bosje orchideeën te geven, is dat geen enkel probleem. Met een brede glimlach neemt Beatrix het geschenk in ontvangst. "Ik vind het zo mooi dat ik dat aan de koningin mocht geven", bekent Oma even later, terwijl ze van een coupe met Indisch ijs geniet.

Mevrouw Berends, "M.L.E. Berends", staat model voor de bewoners van Rumah Kitah. Ze is geboren in het voormalige Nederlands Indië, in haar geval op Borneo. "In de oorlog heb ik in een vrouwenkamp gezeten. Mijn man die bij het KNIL diende, zat in Japan gevangen. In 1948 zijn we naar Nederland gekomen. Mijn man overleed in 1952 aan kanker, een gevolg van de atoombom. Later ben ik hertrouwd. Aan de oorlog heb ik een trauma overgehouden. Heel veel mensen hier trouwens. Ik ben ook erkend oorlogsslachtoffer."

'Twee, drie jaar geleden' verhuisde Berends van haar woning aan de Keijenbergseweg in Wageningen naar een aanleunwoning bij Dennenrust. "En nu zitten we dus hier, nu nog in een tijdelijke opvangkamer. Ik wacht op de oplevering van mijn koopappartement. Ik hoop dat het in mei klaar is. Dan woon ik zelfstandig, maar kan ik toch gebruik maken van alle voorzieningen van Rumah Kita, als ik dat wil."

Berends mist het oude Dennenrust nog wel. "Het bos is toch wat anders dan de stad. Waar moet ik hier met mijn hondje heen wandelen? En hij mag ook niet loslopen. Verder is het hier prachtig. Maar het is toch anders." Beatrix is niet de eerste koningin die Berends spreekt. "Vroeger heb ik tijdens een herdenking op Bronbeek eens met koningin Juliana mogen praten. Zij was ook heel erg lief."

En dan moet Beatrix naar een volgend tafeltje. De lach en de begrijpende knik gaan mee. De koningin lijkt oprecht te genieten van de gesprekken. En van het optreden van de Balinese dansgroep Wahana Budaya.

In samenwerking met indebuurt Ede

De Vallei