Ook in het nieuwe Patrimonium heerst saamhorigheid

WAGENINGEN - Met een groot feest wordt de vernieuwde wijk Patrimonium in Wageningen officieel opgeleverd. Veel bewoners keerden naar hun oude wijk terug, maar er zijn ook nieuwkomers. Beide groepen voelen zich al snel thuis. 

Volledig scherm
Egbert en Nella Jansen en hun kinderen in hun nieuwe woning. © Herman Stöver

Egbert en Nella Jansen zijn Patrimoniumbewoners sinds half juli, maar voelen zich al helemaal thuis in de wijk. ,,Ik heb het gevoel dat de saamhorigheid van Patrimonium gebleven is. Elders in Wageningen gaat het er naar mijn idee meer individualistisch aan toe’’, zegt Egbert in hun woning aan de Geertjesweg. Eerder woonde hij met zijn vrouw en kinderen Joëlle (7), Nathan (6) en Elias (3) in een maisonettewoning aan de Hollandseweg.

Gezelligheid
 ,,Toen we een grotere woning wilden kopen, hadden we bepaalde wensen zoals een redelijke tuin en veel ruimte voor de kinderen. Nieuw Kortenoord vonden we een te grote nieuwbouwwijk. Wij zochten iets kleinschaligers’’, vertelt Nella. ,,De opzet en bouwstijl sprak ons aan. De oude wijk kende ik niet goed. De negatieve verhalen kenden we wel, maar we hoorden vooral over de gezelligheid’’, zegt ze. Egbert fietste vroeger vaak door Patrimonium heen. ,,Ik kreeg een beeld van een gezellige, drukke wijk waar mensen veel contact met elkaar hebben, ook door het buitenleven in de voortuin.’’

Terug

Volledig scherm
Carine van der Zee met haar kinderen Sarah, Daan en Eric. © Herman Stöver

Carine van der Zee was een van de bewoners die terugkeerde nadat de oude huizen waren gesloopt en de nieuwe herbouwd.  ,,Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad dat we terug zijn gekomen in Patrimonium’’, zegt Van der Zee, die samen met haar kinderen Sarah (10), Daan (8) en Eric (5) net als voorheen in de Klaas Katerstraat woont.

In september 2004 kwam ze in de wijk terecht. ,,Toen ik dat witte huisje zag en de sfeer die het uitstraalde, wist ik: dit wordt mijn huisje. De wijk kende ik nog helemaal niet. De buurt was redelijk roerig in die tijd. Mensen zeiden dat de Klaas Katerstraat de ergste straat van Wageningen was. Ik heb meegemaakt dat er stenen uit de straat werden getrokken en door ruiten gegooid. Dan waren er weer straatgevechten met geschreeuw en moest de politie langskomen.’’

 De buurt had ook een andere kant, ontdekte Carine al snel. ,,De mensen hier zijn zo ontzettend puur en oprecht. Het heeft wel wat moeite gekost om ertussen te komen. Toen we oké werden bevonden, hoorden we erbij. Iedereen kende elkaar en deed ook alles voor elkaar.’’ 

Lees meer in de Gelderlander van 7 september, op papier of in de e-paper

In samenwerking met indebuurt Ede

De Vallei