Volledig scherm
Bistrobar Berlin heeft een maand geleden de deuren geopend aan de Daalseweg. © Eveline van Elk

Bistrobar Berlin: klopt van onder tot boven

Over de tongGespijsd, gelaafd en vrolijk. Zo kom ik van tafel bij bistrobar Berlin. Nog maar een paar weken open in Nijmegen, maar nu al de spijker op de kop.

Een onbedaarlijke zin in spitskool. Dat had ik nu nooit. Totdat ik de spitskool bij Berlin in Nijmegen eet. Een beetje rokerig van de barbecue, stevige bite, met een saus van groentebouillon en ansjovis. Die is meteen raak.

Volledig scherm

Stoer interieur
Eind vorig jaar was het nog Bruut aan de Daalseweg, nu is het Bistrobar Berlin. Het heeft een stoer interieur met blauwgrijs op de muur, cognackleurige banken langs de kant, houten tafels en Marlene Dietrich die je toezingt op het herentoilet. Beneden zie je de stam van een boom, op de bovenste verdieping kijk je tegen de kruin van diezelfde boom en tegen de koks in de open keuken die echt open is; ik kan mijn spitskool en biet op de barbecue zien liggen.

'Alles kan en alles mag'
Dit restaurant is niet zomaar uitgetekend en gestart. Met een dreamteam,waarin onder andere de Amsterdamse kok en ondernemer Ron Blaauw, is nagedacht over het concept. Alle gerechten kosten een tientje en hebben het formaat van een tussengerecht. De traditie van het voor- hoofd- en nagerecht laten ze los. "Alles kan en alles mag", zegt de gemeend blije bediening ons. Omdat beginnen met een dessert toch niet echt wat is, is de kaart wel logisch opgebouwd van de koude naar de (lauw)warme gerechten. Gelukkig. Anders doen om het anders doen, pakt meestal slecht uit.

Het tweede gerechtje dat we delen, is een kort gegaarde makreel. De vette, bijna rauwe vis mengt zalig met de friszure yoghurt en de tabouleh die precies op smaak is met verse kruiden. Een hap makreel, een slok houtgerijpte sauvignon en ik denk: dit is hoe het moet. Gezond eten zonder gedoe of tig bereidingen, maar wel mooie smaakcombinaties brengen.

Feestelijk
Ondertussen zit ik er ook nog eens heel feestelijk bij. De bediening is ontspannen maar attent. Kraanwater wordt gedurende de avond 2 keer ververst. Als ik iets langer naar de kaart tuur, krijg ik advies. Dat wordt niet alleen met kennis van zaken gegeven, maar ook met liefde voor eten en drinken. En met talent voor onderhoudend vertellen; ik wil de ober bijna vragen of hij erbij komt zitten.

De rekening

1 x spitskool €10,00
1 x bietjes Pierre Robert €10,00
1 x gerookte zalm €10,00
1 x makreel €10,00
1 x pita kippendij €10,00
1 x spare ribs €10,00
1 x panna cotta €8,00
1 x millefeuille €8,00
2 x witte wijn, 2 x rode wijn €22,40

Totaal €98,40

Verder met de fase lauwwarme gerechten. Rode biet met sinaasappel en Pierre Robert, een Franse rauwmelkse kaas. Het aardse van de biet met de zachte kaas, met af en toe een pittige uitschieter, is gewoon goed. Afgemaakt met de citrus opnieuw geen ingewikkeld gerecht, maar door de verse ingrediënten smaakt het heel goed. Ik lepel met mijn vinger nog even door de schaal.

Verleiden
Verleiden, heet dit. Je neemt samen 4 gerechtjes, maar die zijn zó lekker dat je meer wilt. Zoals de vlezige spareribs, zonder ribs overigens, met de huisgemaakte sambal, ook al weer zo'n fraaie combinatie met de shiraz. En dan ook nog maar het zachte pitabroodje met de kippendij, kikkererwten en kruidige tahin. De kip is verrukkelijk en mals en de flinke hoeveelheid is mooi verdeeld door het broodje.

En toch gaan we afsluiten. Met een fijne panna cotta, lekker dik en romig maar door het friszure laagje van de framboos niet te heftig voor na het diner. De millefeuille met caramel en bananenijs is zoals de naam doet vermoeden: machtig en machtig lekker.

Minpuntje
Toch een minpuntje. Dat zijn de teksten op de kaart. Laten we toch ophouden over knisperende zuurtjes en juichende tongen of de smaak van appeltjesgroen in wijn. Besteed in plaats daarvan aandacht aan een fatsoenlijke omschrijving van de wijn op de kaart. Art n soul Shiraz wordt omschreven als 'de naam zegt het al'. Dat is geen omschrijving. Of deze dan: Tempranillo: als een knisperend haardvuur in een knus huisje een geur zou hebben...Wie heeft dit bedacht?

Conclusie
Ik ben onder de indruk. Bistrobar Berlin klopt van onder tot boven.