Volledig scherm
© Thinkstock

Je kan ook té veel managementboeken lezen: dit zijn de 6 gevaren

Managementboeken kunnen uitermate handig zijn, maar vaar er niet blind op. Een overdosis kan de volgende vervelende bijeffecten hebben, schrijft carrièreplatform Intermediair.

1. Het Voltreffer Vick-effect

Het managementboek en jij zijn een geheel geworden. Op de vreemdste momenten van de dag kun je denken: wat zou mijn goeroe hier precies van vinden? Je zou dat het ‘Voltreffer Vick momentje’ kunnen noemen. Hij was het grote voorbeeld van stripheld Sjakie uit Sjakie en de wondersloffen. Bij elk voetbalprobleem keek hij even in de biografie van oud-voetballer Voltreffer die altijd een oplossing paraat had. Je kunt daarin wel een beetje doorslaan, denken dat je held alles weet zodat je zelf niet meer hoeft na te denken. En dat moet je natuurlijk wel blijven doen.

2. Het Steve Jobs-effect

Een managementboek kan ook een openbaar statement zijn, een bewijs van goed gedrag. Stel, je zit lekker in het campingzwembad en terwijl alle andere ouders druk bezig zijn met het voorkomen van allerlei bloedlippen, grijp jij met je ingevette hand in je tas naar de biografie van Steve Jobs. Wat je ermee wil zeggen tegen je campingvrienden? Kijk, ik lijk misschien op het eerste gezicht gewoon een iets te dikke veertiger, maar ik ben een ondernemer, een creatief, een start-upkoning.

3. Het Japke d. Bouma-effect

Japke-d. Bouma heeft veel geschreven over managers die een beetje doorslaan in het lezen van managementboeken. Je kent het wel, je wandelt met je slaperige hoofd jouw kantoor binnen en opeens staan er allemaal hoge vergadertafels met van die witte ‘net niet fietsjes’ eronder klaar. En niemand vindt dat gek. Dat is de nieuwste vergadertechniek, bedacht nadat een manager iets te veel in de boeken van die leuke man met baard van DWDD heeft gelezen.

4. Het Philip Kotler-effect

Als je in een verloren zomer iets te veel non-fictie leest, loop je het gevaar dat je te veel in lijstjes gaat denken. Op mijn boterham? Hmm, in de categorie ‘zoet’ zou ik kunnen gaan voor a.pindakaas, b.hagelslag en c. schuddebuikjes. Lijstjes zijn prima natuurlijk, maar lijstjes gaan jou echt geen gelukkiger leven bezorgen als je van nature niet zo gestructureerd bent. Het leven is geen hbo-boek.

Nog erger dan het lijstjeseffect is natuurlijk de trend uit de jaren negentig om alles onder een bepaalde letter te plaatsen. Philip Kotler deed dat altijd met de 4 P’s van promotie, plaats, prijs en product. Die laatste twee P’s zijn nog wel logisch, maar promotie en plaats gingen veel meer om reclame en distributie. Bovendien – niet geheel onbelangrijk – zijn vertalers van managementboeken ook mensen. Die kun je niet opzadelen met de opdracht om alleen woorden met een D te bedenken voor het zevenstappenplan voor een succesvol innovatietraject.

5. Het Cialdini-effect

Een boekje lezen van die leuke Amerikaanse marketinggoeroe is natuurlijk prima, maar als je je helemaal onderdompelt in zijn hele oeuvre, dan loop je het gevaar dat je iemands jargon gaat overnemen. Zo is ook de zinsnede ‘niks mis mee, ouwe reus’ in menig vocabulaire geslopen. Robert Cialdini, de grote beïnvloedingsprofessor, geeft bijvoorbeeld in zijn boek kleine tips om mensen beter te overtuigen en eentje daarvan is het noemen van een voornaam. ‘Ja Mark, je kunt nu wel zeggen dat je een Volvo nodig hebt, maar ik vind een Passat ook een prima optie … Mark’. Het geheim van het overnemen van wetmatigheden? Doceren. Mensen zijn niet gek en kunnen je met het simpele ‘even op Managementboek.nl geweest, Hans?’ vrij stevig in een hoek zetten.

6. Het Pieter Winsemius-effect

Het is een trend die is overgewaaid uit de blogwereld. Helemaal niks mis mee, maar je kunt er een beetje in doorslaan. Je neemt een heel ingewikkeld probleem, de kenmerken van een goede leider bijvoorbeeld, en dat vergelijk je met een overzichtelijke situatie. Juist, een metafoor. Pieter Winsemius vergeleek in zijn managementboeken de uitspraken van Johan Cruijff met het bedrijfsleven. Prima natuurlijk, maar stel: de door jou geleide vergaderingen lopen altijd uit de hand en je wilt weten hoe de grote Johan Cruijff dat opgelost zou hebben? Je leest de analyse dat de beste voetballer nu eenmaal altijd de beste leider is, maar kun je ook iets met deze tip? Als Johan Cruijff zijn mond opendeed, hing iedereen immers altijd aan zijn lippen. Waarom? Omdat het Johan Cruijff was … en dat ben jij niet.

Noot van de schrijver

Misschien wel de beste manier om met managementboeken om te gaan is dat je onderwerp X pakt, daar een boek of tien over gaat lezen en vervolgens een eigen methodiek ontwikkelt. Zoiets probeer ik zelf ook. Ik probeer me alweer een jaar of twee te verdiepen in contentmarketing en mijn ‘visie’ zou een combinatie moeten worden van de inzichten van helden als Joe Pulizzi, Marcus Sheridan, Jay Acunzo, Gary Vaynerchuck en Ann Handley. Je leest die boeken, luistert nog ‘even’ alle podcasts, bekijkt alle YouTube-presentaties en er rolt vanzelf een vers stappenplan uit.

Op zoek naar een nieuwe baan? Upload je cv en/of zoek naar vacatures op Intermediair.nl!