Volledig scherm
© Theo Peeters

Achterhoek vormt zilveren vlek in Nederland

DOETINCHEM - De randen van het land vergrijzen. Onder meer de Achterhoek vormt een 'zilveren vlek' met de meeste bejaarden van Nederland. De jeugd trekt naar de stad.

De Achterhoek volgt met 21,7 procent 65-plussers Zeeuwsch-Vlaanderen op de voet. Dat deel van Zeeland heeft met één 65-plusser op vier Zeeuwen een vergelijkbaar percentage ouderen als Japan, het meest vergrijsde land ter wereld. Zeeland heeft daarmee het hoogste percentage bejaarden van het land, blijkt uit cijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) vandaag publiceert.

Kinderen
Nieuwe generaties trekken weg uit de krimpregio's, van Zeeland tot de Achterhoek en van Limburg tot Oost-Groningen. „Ze komen ook niet terug", weet hoofddemograaf Jan Latten van het CBS. „Ze blijven in de stad hangen en krijgen daar hun kinderen."

Pensionado's
In Zeeland speelt niet alleen de uittocht van jongeren een rol in de vergrijzing, maar ook de toestroom van ouderen. „Pensionado's komen er graag wonen. Zeeland maakt dat ook mogelijk door de vele locaties met tweede huizen. Dit dubbele effect zie je niet in Oost-Groningen."

Piek
Grijze hoofden zie je in het hele land steeds meer. Het aandeel 65-plussers is de afgelopen twintig jaar met 5 procent gestegen; van de totale Nederlandse bevolking is nu 18 procent bejaard. Die groei zal de komende jaren alleen maar doorzetten, tot de vergrijzing rond 2040 een piek bereikt. Tegen die tijd is ons land even grijs als Japan nu: een op de vier Nederlanders heeft dan de pensioengerechtigde leeftijd. Na die piek neemt alleen het aandeel 80-plussers verder toe.

Zorgvraag
​Latten verwacht dat het verschil tussen stad en platteland de komende jaren sterker wordt. „Ouderen blijven achter in de gebieden ver buiten de grote steden. Dat beïnvloedt de sfeer en dat geeft andere accenten. De zorgvraag zal er groter zijn en er is minder behoefte aan scholen of eengezinswoningen."

In onderstaande kaart ziet u waar de vergrijzing in Nederland het grootst is. Leest u dit artikel in de app, klik dan hier voor de kaart.

  1. Stadse Fratsen: Radio
    Column

    Stadse Fratsen: Radio

    Ergens hoop ik dat ze het aan de bar van café Herfkens in Baak, het dorp waar ik opgroeide, wel eens over mij hebben. Dat ze bijvoorbeeld zeggen: 'Nooit gedacht dat dat bleue jongetje nog eens stukjes zou schrijven voor de krant.'' Dinsdag loop ik rond kwart voor vier in de middag café Herfkens binnen en constateer dat de kozijnen een likje verf kunnen gebruiken. Eerder die dag ben ik gebeld door iemand van Radio1 of ik in de uitzending wat wil vertellen over bevolkingskrimp in de Achterhoek. Dat zou dan wel ergens ter plekke moeten, maar waar? Baak, zei ik. Zo komt het dat ik even na vier uur midden in Baak, met op de achtergrond de kolossale kathedraal, live op de radio vertel over mijn dorp. Hier voetbalde ik, ging ik naar school en naar de kerk. Ik leg uit dat ik in een klas zat met 23 leerlingen. En dat veertig jaar later in 2011 maar vier kinderen in Baak zijn geboren: drie meisjes en één jongen. Reden voor de voetbalclub - de trots van het dorp - subiet te fuseren met Steenderen, in mijn tijd de aartsrivaal. In de gelagkamer leunt de radioploeg tegen het biljart. Aan de bar zitten vijf of zes gepensioneerde mannen, op gepaste afstand van elkaar. Eén ervan herken ik. Herman, een van de beste klaverjassers die ik ooit heb gekend en de voormalige aanvoerder van ons eerste. Hij voetbalde altijd met een bandage om zijn knie. Herman herkent mij. Ik schud hem de hand en loop dan naar de radioploeg. Uit wat de redacteur van het Hilversumse gezelschap zegt, begrijp ik dat ze al een kort onderhoud met Herman hebben gehad. Ik hoor dat ik daarbij even ter sprake ben gekomen. Een goede voetballer, had Herman gezegd.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek